9 
processus condijloïdeus zoowel als de protuhercinüa occipitalis externa (achter 
welke de kleine hersenen gelegen zijn) en de eminentiae laterales too- 
nen eene aanzienlijke ontwikkeling, en niet slechts bij oude, maar ook 
bij geheel jonge dieren. Zeer in het oog loopend is ook de scherpe rand 
der linea semiarcuata , die in eenen sterk uitpiiilenden p>rocessus occipi- 
talis uitloopt. Alle deze deelen vind ik aan de schedels van andere 
roofvogels (Pandion , Haliastur , Strix) veel minder ontwikkeld. Plet 
wiggebeen wordt van beneden bijna geheel van de lamina tympani 
bedekt. Deze vormt eenen gelijkbeenigen driehoek, wiens basis naar 
achteren is gelegen en de beide andere kanten met meer dan de helft 
in lengte overtreft. De groote vleugels (alae majores) van het Avig- 
gebeen toonen op hunne orbitaalzijde eene scherpe kam, Avaardoor 
deze in 2 deelen verdeeld AAmrdt, van Avelke de bovenste grootere de 
oogholte A^an achteren sluit , de andere , zeer uitgeholde den musc. or- 
bito-maxillaris ter aanhechting en bcA^estiging dient. Deze kam loopt 
eindelijk in den orbitalis (eigenlijk spheno-orhitalis) uit, die 
bij deze vogels zich door bijzondere lengte kenschetst. De linea 
semicircularis der slaapbeenderen is goed te zien. In het midden der 
lamina perpendicularis van het zeefbeen bevindt zich een vrij groot , 
OA’aal gat. In het overige komt dit been geheel met de type A*an 
andere roofvogels overeen. 
Van de het aangezigt zamenstellende beenderen is het tusschen- 
kaaksbeen , aangezien het den vorm des snavels bepaalt , van het 
meeste belang. De ramus ascendens is bij jonge vogels in tweeën 
A'erdeeld, Avelke naar voren op tAvee' derden van hunne lengte met hunne 
binnenranden aan elkander liggende, naar achteren gaffelvormig van 
een Avijken. Op die plaats blijft de oorspronkelijke deeling ook bij oude 
vogels altijd bestaan , en vergroeijen ze ook met de neusbeenderen slechts 
aan het uiterste punt A*an derzelver voorste uitsteeksels. De beide 
rami alveolares stellen gezamenlijk met de bovenkaaksbeenderen op elke 
zijde den zoogenaamden tand (dens) daar en eindigen eindelijk op den 
buitenkant \^an het os maxillare superius in een dun uitsteeksel. De p>roces- 
sus zygomaticus A^an het bovenkaaksbeen is lang en sterk, daarentegen 
de processus nasalis , die met het voorste onderste uitsteeksel A'an het 
