4 
den van één soort waren , gelijk b. v. ook van Falco buteo L. zich, vol- 
gens Naumann , 3 verscheidenheden laten onderkennen. Intusschen 
kan men bij nader onderzoek deze donkere verscheidenheid altijd als 
F. niveus behoorlijk herkennen. De dwarsstrepen op slag- en staart- 
vederen zijn slechts aan deze soort eigen en ontbreken bij F. lymnae- 
tus geheel. Er laat zich dus tusschen den gew’onen F. niveus en deze 
verscheidenheid geen ander verschil bemerken, dan dat de anders 
witte ligchaamsdeelen bij de laatstgenoemde geelachtig bruin zijn, don- 
kerder op rug en borst, helderder aan keel en beenen. 
Betrekkelijk hun voorkomen is in de door mij bezochte streken van 
w'estelijk Java F. lymnaetus aanmerkelijk talrijker dan F. niveus. 
Van 22 door mij geschotene ofverkregene individuen behoorden 15 tot 
de eerste en 7 tot de andere soort, hieronder slechts 1 van de be- 
schrevene donkere verscheidenheid. 
Beide soorten bewonen bij voorkeur zulke streken , waar in de na- 
bijheid van bosschen zich uitgebreide velden en weilanden bevinden, 
vooral wanneer het terrein eenigzins heuvelachtig is. Evenwel zijn ze 
ook in geheel vlakke landen niet zeldzaam. Daarentegen zal men ze 
in groote , digte bosschen nimmer aantrefFen. Zij bezoeken het woud 
enkel om aldaar te overnachten of te nestelen. Bij het aanbreken 
van den dag verlaten zij hunne rustplaats en vliegen op roof uit. 
Hunne vlugt levert een inderdaad schoon gezigt op. Hoog in de 
lucht zweven zij soms uren lang bijna zonder vleugeibeweging en over- 
zien met scherpe oogen de onder hen zich uitstrekkende landen, nu 
eens zich een weinig neder latende, dan weder in hoogere lucht- 
streken opstijgende. Bemerkt de overal rondspiedende vogel eene kip , 
eene slang of ander gedierte, dan laat hij zich snel in spiraal- 
boirten naar beneden vallen — doch niet met de bewonderenswaardio-e 
ö O 
snelheid der valken — gi'ijpt zijne prooi met de klaauwen en ver- 
slindt ze meestal op de plaats zelve. Wordt hij echter gestoord en 
is de prooi niet al te groot, dan draagt hij ze in de klaauwen naar 
eene andere, meer geschikte plaats. 
Zijne heldere, van verre hoorbare .stem, welke ongeveer luidt als 
V pfühü- pfühü” , laat hij vooral des morgens vroeg, wanneer hij hoog 
