Locus: Ostrogothia, in calce sordide cine- 
rea ad Husbyfiöl, rarissime. 
Specimina tantum duo vidi majora, et qui- 
dem valvae minoris; longit 20 m. m., lat. 26 m. m. 
Species ab affinibus optime distinguitur pli- 
cis radiantibus paucis, itaque a se invicem quam 
ill reliquis magis distaiitibus , et välva minori 
fere omniiio plana. Quod ad faciem attinet, testarn, 
quandam e gener e Pectinis (Ostreae Pectinis 
Linn.) omnino mentiens. 
Välva minor plana, versus basin vix con- 
vexiorj margine rotundata, basi linea recta trun- 
cata. Plicae radiantes circiter 16 laeves, unda- 
rum instar declives; sulci plicis latiores, subpla- 
ni, (longitudinaliter obsolete striati?). 
Obs. Specimina haud perfecta describere 
non ausus essem, nisi speciem valde distinctam 
et insignem jam indicarent. 
— Var. /3: Plicis radiantibus aiigustiori- 
bus, Costas formantibus. 
Locus: Vestrogothia, in calce cinerea mon- 
tis Billingen^ ad Ulunda haud raro, specimina 
vero integra parce leguntur. 
Longit. 14 ni. m., lat. 16 m. m., crass. 6 m. m. 
Gum Orth. callacti genuina adeo convenit 
forma, atque radiis distantibus et quam sulcis 
angustioribus, ut vix diflferre videatur nisi radii 
numero essent plures, (18— -20), et quam in 
genuina specie manifeste angustiores, unde re- 
vera potius formant costas quam plicas vel un- 
dulas. 
Välva minor circuli | partes continens, plana, 
versus basin parum convexa, margine cardinali 
rectilineo, latitudinem testse haud attingente. 
Välva major versus basin modice convexa, nate 
K. V, A, Handl, 1827. St, I. ö 
