10 
Semina exalbuminosa , in lociüis solitaria, supra basia loculi augulo intemo inserta, 
funiculo crasso insidentia, adsceudentia , rarius ad medium vel supra medium loculum 
subpeltatim affixa et horizontalia (S. sinuata) vel fere pendula {S. paniculata, S. meridio- 
valis) , loculis conformia, subglobosa, ellipsoidea vel subtrigona, interdum a lateribus 
compressa, testa crustacea fusca laevi glabra, hilo plerumque ad latus interius subbasilari, 
rarius omnino laterali, maciüa arillosa calloso-fungosa pallidiore ad marginem exterio- 
rem micropyleu excipientem emarginato-biloba et fere semilunari („arillo brevi bilobo" 
Endl. et autor. alior.) circum notato. Embryo homotrope curvatus, oleosus: plumula 
minima, diphylla; cotyledones carnosulae incumbentes, exterior seminis et loculi dorso 
parallela incurva, iuterior transversim biplicata, basi recurva, apice incurva et exterioris 
apicem subamplectens, rarius utraque rectiuscula ; radicula brevis, conica, plica testae supra 
micropyleu trausversali excepta, bilo proxima, infera, extraria, rarius hilo laterali apice introrsa. 
Affinitas. Genus inter Sapindaceas cirrhiferas floris et caulis iudole nec 
non babitu maxime affiuis geueri PaiiUiniae eidemque specierum nuraero consimile, 
fructus fabrica distiuctissimum , ante fructus autem evolutionem incipientem vix tuto ab 
illius speciebus discernendum, nisi caulis vel calycis in quibusdam structura peculiaris vel 
certi habitus characteres peritiorem adjuvant. Alia est ex babitu, fructu alato et semine 
exarillato affinitas arcta cum Urvilleae genere. Sectionis I. subsectio 1 calycis et tori 
structura, nec non Sectio XL fructus fabrica (praesertim in S. macrococca) Cardio- 
spermum propinquat. Minus propinque accedunt Thinoui ae et Touliciae genera, 
quoad fructum similia, illud vero floris indole, alterum babitu quoque magis discrepans. 
Distributio geographica. Speeles 144 (primum bic distinctae 79} per 
solam Americam calidiorem inter cancrum et capricornuni praesertim divulgatae trice- 
simum latituJinis gradum borealis , tricesimum quintum meridoualis hemisphaerae non 
transgrediuutur. Boream maxime accedit Serjania hrachycarpa, III Jl 6 X a s iudigena et 
S. incisa, in Mexico septentrionali nec non in Texas meridiouali obvia; versus 
meridiem maxime procedit S. meridioncdis, in Brasilia meridionali nec non in ürugay 
usque ad Montevideo diffusa et S. Lartiotteam, ad Buenos-Ayres a Pielding 
lecta. Usque ad altitudiuem 2600 — 2800 Metr. ascendunt {S. dumicola, S. diffusa, 
Andium ßoliviensium incolae). NuUa in ulla orbis veteris terra nec indigena nec ei 
America translata invenitur. Nulla per totam regionem supra indicatam diffusa est. 
Plurimae, 66 seil., Brasilienses sunt, multae, 22 seil., Mexicanae, 16 Peru- 
vianae, 11 Antillanae, aliae pauciores Guianenses, Venezuelanae, Neo- 
Granateuses, Pauamenses, Centroamericauae, Ecuadorenses, Bolivienses, 
et quod notandum , ejusdem terrae species inter se adeo plerumque affines sunt , ut fere 
solae unam vel plures sectiones vel sectionum partes (subsectiones vel quasi subsectiones) 
constituant, quibus paucae tantum extraneae adjiciendae sunt, unde elucet, vere naturales 
esse sectiones. Maximam regionem occupat S. caracasana. 
