5 
Urvillea spec. Hort. Catal. et Nomencl. plur. ; cfr. S. cuspidata. 
Cardiospermum spec. Poeppig et Endl. (1844); cfr. S. altissima. 
Non Serjania, Vellozo (Arrabida) Flor. Fluinin. I (1825) ; Icon. I (1827) tab. 53 (nec 35, uti Eudl. 
in Gen. PI. p. 1334, n. 51 refert); Index methodicus p. 21. Genus fragmentarie 
tantum descriptum; cf. Endl. Gen. PI. p. 1334 et Pfeiffer Synon. Gen. p. 359. 
Non Serjania spec. autor. i^lur.; cf. spec. excl. 
Perperani citatur Serjania PI um. Nov. Gen. tab. 35 ad Banisteriam in Browne Hist. Jamaic. 
p. 231, ut jam Burman in Plum. Icon. p. 104 recte indicavit. 
De Literatura ante-Plumeriana ad singulas species generis Serjania pertinente cfr. S. mex., 
polyph., curass. 
Plantae fruticosae cirrhis axillaribus apice biramosis scandentes eaedemque volu- 
biles, rarius suftruticosae erectae vel procumbentes {S. erecta, S. cissoidcs), rarissime sub- 
herbaceae (S. macrococca et affines), succo lacteo foetae, vasorum laticis reti per librum, 
mediillae vaginam, foliorum paginam inferiorem, sepala, petala, stamina et fructuum alas 
diffuso nec raro raanifestissimo {S. pJatycarpa, S. scatens etc.). Radix lignosa ramosa. 
Gaulis et ranii apice herbacei, modo teretes et laeves vel lineis impressis 5 — 10 sub- 
tiliter striati vel striato-sulcati et costati , costis obtusis vel acutis , modo tri- vel pluri- 
angulares lateribus planiusculis vel canaliculato-sulcatis, saepissime corpore lignoso anomalo 
insignes: corpus lignosum ad medios ramos superiores (folia normalia et thyrsos gereutes 
vel ramulos thyrsigeros ipsos emittentes) in plerisque compositum e corpore central! 
majore et peripbericis minoribus (raro 1 — 2 tantum, plerumque) 3 — 5 triangulariter 
dispositis angulisque ramorum subjectis teretiusculis (rarissime eximie applanatis et cen- 
trale subcingentibus — S.insignis) aut 8 — 10 contiguis (vel subcontiguis — S. demati- 
difolia) et centrale cingentibus, ramorum costas, nisi desunt, efficientibus ; in nonuullis 
radiatim divisum in corpora partiala 5 (rarissime 6 — 7) subaequalia libera; in reliquis 
simplex et indivisum, teretiusculum vel angulatum laeve aut strjis et costis superficiei 
exteniae, si quae sunt, conforme. Rami ex axillis foliorum plerumque gemini, juxtapositi, 
dimorphi : unus eorura , primo stricte axillaris dein plerumque extraaxillaris, efoliatus, iit 
cirrhum — inflorescentiam scilicet rudimentariam et sterilem, in apice ramulis duobus et 
ipsis cirrhiformibus instructam et post eos abortivam — rautatus vel in plantae superioro 
parte florida inflorescentiam veram — thyrsum — efficiens, in rarais vero tardae evolutionis 
omniuo abortivus; alter in latere anodo juxta et pone priorera positus euraque ex axilla 
plus minus expellens ramura paterno consirailem et ipsum foliatum cirrhosque vel inflores- 
centias gerentem elformans, rarius internodiis abbreviatis ramulum tardae evolutionis neque 
nisi folia gerentem efficiens, juxta cirrhos vero inferiores nec non juxta inflorescentias 
(thyrsos) superiores aeque ac in ramis tardae evolutionis fere semper abortivus. Phyllades 
(Schimp., Katophylla alior.), i. e. perulae ramorum primordia tegentes ad basin ra- 
morum foliatorum paucae, squamiformes , scariosae, stipulis similes, denique deciduae. 
Folia sparsa, divergentia Vs vel '/s et ^'s , in ramis angulatis mediis lateribus inserta 
(kathedra), stipulis lateralibus parvis scariosis peruliformibus decicluis instructa, petio- 
