169 
Perperam citatur Serjania glabrata ad Serj. caracasanam Willd. in Spreng, Syst. Veg. II (1825) 
p. 247, sub n. 10, et in Dietrich, Dav., Synops. PL II (1840) p. 1316, n. 13; 
cf. obs. n. 1. 
— — Serjania glabrata ad Serj. paniculatam Kunth in Triana & PI. Prodr. Flor. 
Nov.-Granat., Ann. Sc. nat. XVIII (1862) p. 348, sub n. 7; cf. obs. n. 1. 
Scandens, fruticosa, pubescens vel glabrata; rami adultiores insignius, juniores 
obsoletius trianguläres, juxta angulos utrinque neque raro in unius duorumve angulorum 
suramo dorso sulco notati, inde costis 6 — 8 convexis pallide subfuscis vel stramineis ac 
sulcis totidem viridescentibus instructi ; corpus lignosum compositum e centrali majore 
et periphericis 3 — 5 triangulariter dispositis et angulis ramorum subjectis; folia biter- 
nata; foliola ovata, terminalia subrbombea, grosse dentata, membranacea, laete viridia, 
obsoletius pellucide punctata et lineolata, epidermide mucigera, in forma 3. vero non 
mucigera; flores mediocres, sepalis quoad indumeutum plus minus diversis; fructus sat 
magnus, cordato-ovatus, sub loculis contractus, juxta axem et in localis pilosus, demum 
glabratus, loculis transverse obovoideis, divaricatis vel oblique erectis, sulcato- et scrobi- 
culato-exaratis, endocarpio floccoso. 
Tres sunt formae distinguendae , speciminibus intermediis conjunctae: 
Forma 1. genuina: Minus pubescens, mox glabrata; foliorum epidermis mucigera; pedi- 
cellorum articuli inferiores plerumque brevissimi; flores minores, sepalis quoad indumentum insignius 
diversis; fructus magis glabratus, loculis majoribus. 
Forma 2. mollior: Kami foliaque (et quidem adultiora quoque, neque juniora tantum) 
subtus densius molliter pubescentia, supra minus laete viridia, epidermide mucigera; pedicelli saepius 
longiores et tunc plerumque ad medium articulati; flores majores, sepalis exterioribus quoque densius 
pubescentibus ; fructus in loculis quam in forma 1. pauUo minoribus pilis setulosis moUioribusque com- 
planatis dense obsitus. 
Forma 3. mollissima: Rami foliaque subtus pilis longioribus mollissime pubescentia et 
subtomentosa , supra puberula, epidermide non mucigera; pedicelli sat elongati, infra medium arti- 
culati; flores majores, sepalis interioribus tomcnto longiore subvilloso cano indutis, exterioribus sub-- 
tomentosis ; fructus, quantum e germine concludi potest, ut in forma 2. 
In Peruvia, in Bolivia et in Brasilias provinciis Piauhy, Pernambuco, 
Alagoas, Bahia, Minas Geraes, Rio de Janeiro et S. Paulo: Forma 1: Humboldt! 
(„locis temperatis Peruviae, prope Colazei in ripafluvii Guanacabamba, alt, 1030 hex., m. Aug,", fruct.); 
Pavon ! („inPeruviae andinae nemoribus", nec in Mexico, ut in Hb, Delessert per errorem indicatur, de 
qua re conferatur Serj. sordida R., obs. n. 2; Hb. Berol., Boiss., Deless., Webb et Benth,, sub nomine 
a latice plantae derivato, quod edere nolo, in Hb. Delessert insuper n. 918 significata); Spruce 
n, 4189! sed folia tantum decerpta (adjecta s])eciminihns Serj. riibicaulis sub eodem numero editis; prope 
Tarapoto Peruviae orientalis, ao. 1855— 56); St. Hilaire! Sello n. 756! Regne 11 III, 350! Weir 
n. 501! Warming! Huc et Vellozo? („habitat sylvis mediterraneis"). — Forma 2: Martins! 
Gardner n. 940! 949! 1049! 1225! 1259! Weir n. 194! — Forma 3: Weddell n. 3696! (in 
Boliviae prov. d'Acero, m. Nov.— Dec. 1845, flor.). Cf. p. 98, annot. 
Zusatz 1. Schon die hellbraunen oder strohgelben Rippen der Zweige, welche Farbe auch 
die Flügel der Früchte theilen, machen diese Art leicht kenntlich, welche durch die im Sections- 
Radlkofer : Serjania. 22 
