479 
Est e tribu S. Caprece. Habitu praesertim 
amenloriim Salici cinereae non absimilis; foliis, 
capsulis &c. attaraen abunde diverse. 
Nomen S. grisea', quod huic speciei imposuit 
I. c. Wallich., jam a Willdenowio plantas longe ali- 
eiiae tiibutuiii fuit, quare non arnplius admitten- 
dum credo. Justius in honorem D. Doctoris Wal- 
LicH, plantarurn Indiae orienLalis illustrissimi in- 
dagaloiis et qulloris, S. Wallichiana vucari debet. 
10. Salix hastata L. 
Specimina hujus speciei, ut videtur in alpi- 
bus Indiae superioris frequentis, reporlavit Jacqiie- 
mont. Ab europaeis nullo modo ditferunt; sub 
duabus formis occurriint: 1) rotundifolia, rigida, 
acule serrata, cortice rufo-roseo; 2) oblongifolia, 
ten u is et minima. 
■^Salix Roylei Klotzsch (S. hirta Rojle) in 
berb. Principis Borussiae Wa Idemaris, cujus speciei 
individua ferainea in alpibus Himalensibus 1845 
leg. W. HoFFMEiSTER, modificatio tantum Salicis 
bastatae subalpinae, foliis majoribus obovatis, subtus 
glaucis insignis, qualis etiam per regiones frigidas 
Europas septentrionalis frequenter obvenit. 
11. Salix (phylic^folia*?) macrocarpa nob. 
S. amentis sessiHbus, paucibracteatis, longis, 
crassis, apice incurvis; squamis late oblongis, acu- 
tis, convexis, glabris, pedicellos vix aequantibus; 
nectario minimo, pedicello sexies breviore; capsula 
pedicellata, conico-subulata, glaberrima; stjlo elon- 
gato; stigma ti bus indivisis, crassis; foliis (obovato-) 
eilipticis, integerrimis, glabris, subtus caesio-glau- 
cis, tenuibus, planis. 
