219 
tanm Fr., iii iiisiilis Roslagiae nec iioii in 
Helsingia spoiitanea leda cornparavi, cum his 
omiiino coiigruuiit nou minus quod ad for- 
mani, seiraliiram atque sca])ritiem folioium 
peitinet, qiiam ad formam fructuumj llores 
desunt. 
' 328. Gentiana. 
(1) lutea (manu propr. pro noniine primum 
scripto, deinde vero deleto:) punctata 5. (Prae- 
terea Smithius addidit:) G. algida Pallas. Ross. 
t. 95 (atque:) Gmel. Sib. v. 4. W6. — non lutea 
Sp. Pl. 
Ut jam dicta citata Smithii docent, liaec 
nuUomodo cum G. lutea Sp. PL con ve- 
ni t j nec facile G. purpwea est, quamohrem, 
quum etiam nullus locus est appositus, spe- 
cimen Norvegicum indicans, hoc loco her- 
barium Linnaei minime est aptum ad com- 
ponendam litem, quam generaverunt scripta 
ipsius hac de specie, utrnm lutea vera, ut 
docent Spec. Pl. et Flora Suecica, sit un- 
quam inträ limites Scandiiia viae reperta, an 
planta indigena, cui locis citatis id nomen 
imponitur, sit purpurea primum non bene 
agnita. 
Quod dubiuni, nisi cliirographa, quae di- 
cunt, Linnaei iii berbario, ea certo, quae in 
libris ejns adsunt, tollere possunt. In pa- 
gina enini ultima sui exemplaris Florae Sue- 
cicae edit. 2 bsec sua manu adnotavit: »n. 
Gentiana lutea est Gentiana purpureay>; atque 
i dem in suo exemplari Spec. Plant. ed. 2 
ipse e locis ad Gent. luteam receptis voca- 
bubmi Norvegicis (sc. alpibus) delevit, locum 
vero eundem, sub G. purpurea indicatum, 
