221 
bus, radicalibus angusto-lingulatis, cauleque 
toto firino, a basi usque ramoso, piibescente, 
valde distincta, nec ad ullam speciem Scan- 
dinavicam aliam referenda, planta mihi ignota 
est, hoc loco verisimile comparandi caussa 
asservala. 
(9) (Sine nom.^ Smithius tantum inscripsit:) 
j3? — (Est quoque prioribus affixa). 
Etsi Liniiaeus ipse nomen nullum beic 
adnotaverit, concludi tamen, ipsum banc po- 
tius pro Gent. Centaurio — gl habuisse, ex eo 
potest primum, quod planta bic asservata 
nulla sit alia ac forma minor Erythrcece lina- 
riifolice Auctt. recent., quam cur a Gent. Cen- 
taurio— d discerneret, Linnaeo vix ulla po- 
tuit esse caussa, quum, ut jam constat, for- 
mam Erythr, linariifolice principalem majorem 
non discerneret j deinde vero ex eo, quod 
praesens sit forma a sequente omnino di- 
versa, baec autem sine dubio ipsa sit planta, 
quam in Fl. Suec. et Spec. Plant. Linnaeus 
nomine Gent. Centaur. — /3 intelleclam voluit. 
Nomen igitur a Smitbio, ut pr^esenti speci- 
mini tribueretur, propositum, potius videtur 
cum nomine, prioribus dato, seu G. Centau- 
rio — permutandum esse. 
(10) Centaurium minus ramosissimum Vaillantii (a 
manu aliena, quae tamen quin fuerit Eberb. 
Rosenii, vix dubitari potest, quum bis pro- 
ximum Linnseus ipse apposuit nomen au- 
ctoris:) Rosen (praeter quod a manu ejus est 
pro nomine plantae scriptum:) /3. — (Smi- 
tbius vero diversis locis ad nota vi t:) /3 Sp. 
Pl. et Flo. Suec. ed. ^, nec. ed. 4. — Diversa 
a G, Centaurio. — G. pulchella Swartz — ea- 
