2Q8 
minibus Linnaeanis comparavimus, nullam 
difterentiam in veiiieiites. In herbario au- 
tem locLis oninis deest, ita ut nullomodo 
scire possinius, utrum haec specimina revera 
inträ Sueciani lecta, an externa sint. Hoc 
tamen posterius potius est putandum quum 
ex eo, quod Linnaeus saepius pro specimini- 
bus Scandinavicis plantarum, nunc vulga- 
rium, nunc rarissimaruni, externa ad se missa 
in herbario suo conservavit, tum ex eo, quod 
bsec species numquam esl revisa in loco Ro- 
seniano prope Christianstadiam. Quamobrem 
opinio, quam jam veterem habent Botanici 
nostri, plantam Rosenii, a Linnaeo proposi- 
lam, fuisse Sium angusfifoL, ob faciem primo 
adspeclu parum abhorrentem, certa videtur. 
Quod ut confirment, accedunt dicta Rosenii 
ipsius in Obs er v. Bo t an., ubi invoiiicrum 
in sua planta 7 — 8-phjllum observasse se 
dicit, quod non mod o faciem redderet Sio 
augusti folio simiJiorem necesse fuit, sed clare 
etiam probat, specimina berbarii Linnsani 
numquam esse a Rosenio visa. 
359. Oenapvthe. 
Inter formas hujus generis neque ulla est, qucC 
inscripta si t crocata, neque ulla, qucC ad il- 
lam speciem pertineat; neque denuim un- 
quam talis forma videtur in herbario ad- 
fuisse, quum neque Linnanis in suo exem- 
plari libri Spec. Plant., neque Smithius in 
Syst. Yeg. ed. 14, eam solita designa verit 
nota, qua ubique usi sunt, ut in libris illis 
notarent species. quas continuit herbarium 
Linna^i. Oenanthe crocata Fl. Suecic. igitur, 
'utrum revera indigena fuerit, an non, ex 
herbario ejus non potest ilhislrari. 
