24f 
for ma, qnne minlrne ad lapathifolium sensu 
Receii tiorum referri potest, atque vix: uiii- 
qiiam inti a liiniles Scaiidina viae na ta est. Qiiae 
faciem ejus faciunt insignem sunt folia ovalia 
maxima (usque ad 6 unc. ionga, 3 — 4 unc. 
iala), hirta, ochreae permag/iae pilis longis den- 
sis lanuginosis ubique tectce, spicae frucliferoe 
ten Lies loiigissimas (spithameae), peduiiculi flo- 
vum circumdati ociireis, iVdiorum fere aequa- 
libiis, usque vero ad apicem spicae maguitu- 
dine et pilositate decrescentibus, ita ut iu 
summis apex modo truncatus sit fimbriatus. 
Semiiia complanata fere lenticularia sunl, at- 
que stjli ad basin fissi, lineam 1 )ngL Forma, 
quag P. nodosurn var. speciosissimum Fr, Mant. 
alt. p. 25 —26, seu Per skar ia major, Lapathi 
foliis, cahjce purp. Tourn., et cujus descriptio- 
nem a Bobartio in Raji Sjn, datam allegat 
cel. Fiiesius 1. c, huic quidem, quod ad ma- 
giiitudineui et folia, respondere videtur, sed 
spicis, quoe ymodosi crassiores poiiderosce de- 
pendentes» dicuntur, valde differt. 
Descriptionem. Liiinoeanam in Spec. Plant, 
ex hoc sal tern specimine non esse factam ex 
eo patet, quod Linnaeus in suo exemplari ejus 
libri hane speciem nota solita non designa- 
verit, qua semper plantas in herbario, quum 
is liber ederetur, asservatas; qua re hocce spe- 
cimen post editam Spec. Plant, editionem se- 
cund. demum in berbar. insertum fuisse ju- 
dicamus. Smitbius ex sua consuetudine spe- 
ciem in ed. XIV Syst. Veget. notavit, si- 
gnum vero, ut in herbario, interrogationis 
addidit. 
E. V. Äkad. Handl. 1851. lö 
