243 
(8) (Sine iioiinne iiianu Linnaei scripto; a iiianu 
sola collecloris, qiiisquis fnit:) Persicaria ma- 
culosa procumbens foliis suhtus incanis (quod 
sviioiiy inon est eclilionis Dillesiianoe Raji Sy- 
710 ps. p. H6, seu Polygon. Persic. — var. ^ Snu 
FL Brit.) 
Est Polygon. incanum Schmidt et Hartm, Fl, 
ed. 5, seu P. lapathif. Haxi b minoris Fr. Mant. 
11^ 26 forma iiicaiia, ciiaracteribus inter lapa- 
thifoL et Persicariam AuctL quasi intermedia. 
DEGäNDBIA. 
575. Saxifraga, 
(11) aizoides (manu propr.) 
Omnijio est S. aizoides Åuctor. Scand. Re- 
cent., etsi haec ipsa speciuiiiia, ut saspe a Ii a, 
a descripLione Linnaeana noniiihil iii eo re- 
ceduiit, quod folia siat raro cilia(a, nec »nuda 
inermia», itaque ad descriptioneni S. autumna- 
lis accedentia; cujus speciei Liiinaeaiice dubiae 
iiuUuiii de cetero est in herbario vestigium, 
et quoe, vix dubie, forma tantum fuit S. aizoi- 
dis foliis solito magis ciliatis, ut quum in 
scandinavicis sunt, tum sospius in specimini- 
bus ex alpibus Europas meridionalis, 
(16) hypnoides (manu propr. ; sed hoc nomeii 
deletum a Sm., qui scripsit:) pedatifida /3 Don 
72, sed differt calyce — ladanifera Picot. t. 4-2. 
jNihilo a hypnoidi Sp. PL diversa, haec sine 
dubio una quidem est formarum, quas eo 
nomine coUectivo Linnoeus subjunxit, sed nulii 
apud nos visae foi iuce eongruit. 
