255 
ecleretiir, asservatas. Specimiiia igilur pras- 
sentia cum iiomiae in herbario adfiieriint 
jam prius, quam Spec. Pl. edebantiir, qiiod 
illoiLUTi Botaiiicorum opiuioai repugnat, qui 
coiitroversiam de hac specie eo toiiere co- 
nati SLiiil, qood affirmaveiiiit, Liiinceum iaitio 
(sen in Spec. Pl. ed. 1 et in Fl. Suec. ed. 2) 
i?, rubiginosam, ve! forraam ejiis aliquam, se- 
rii is ve ro demum R. luleam sua R. Eglanteria 
intellexisse. 
(3) rubiginosa (mann propr., pariter ac in pa- 
gina aitera:) Rosa eglanteria authorum, non 
Linncei, Mygind. 8. — Dijfert a R, lucea foliis 
rugosis et subtus i^ubiginoso-glandulosis, quce in 
lutea sunt glaberrima glauca — nec a Kramero, 
Jacquinio, Crantzero observata Mygind. — Rosa 
bicolor Jacq. forte R. lutece est varietas. 
Quum descriptioni Linnaeanae in Mant. p. 
564, tum Rosce rubiginoscB Auct, Recent. optime 
respondet; et a speciminibus duobus praece- 
dentibus diifert characteribus, quos Linn. 
iocis cit. prasbuit, adeo ut hoc loco herba- 
rium ejus videatur, id quod rarius est, spe- 
cimina continere ipsa, ex quibus descriptio- 
nes sunt samtae. 
(6) pimipinellifolia (manu propr., atque ante no- 
men littera:) Å (cujus signiiicationem ne- 
scimus). 
Omnino est R. pimpinellifolia Spec. PL ed. 
^, nec minus pimpinellifolia Auct. Suecor. Re- 
cent. seu spinosissima Sm., cui etiam R. spino- 
sissimam Sp. Pl. (nec Fl. Suec. ed 2, qucC 
haud dubie est cinnamomea) iidem merito sub- 
junxerunt, vei potius eaudeoi esse probarunt. 
Nec usqiiam in herbario invenies nomen 
