257 
discolorem potissiraain \ i ti elur accedcre bis 
characteriLas; caiile (parte paiiiculcT proxima, 
cetera enim deest) striato, rlensissime pabe- 
scente, piiis glaudiilosis setisque omnibus 
careiUe, aculeato^ foiiis quinatis ternatisque, 
foiiolis petiolati.s, ovato-elHpticis, sabtas in- 
cano-pubesceiitibus, petioLalis aculeis nunc 
alteriiis, nunc binis armatis, racbide et ramis 
paniciilae aculeatis; petalis late obovatis, Ha- 
]jitQ tamen atque panicida sid^simplici eliam 
ab ilio (i?, discolori) differt, et forsitan sit 
species aiiqua Insulee Maderte vel Europae 
australi propria, nobis iguota, 
(3) (Sine nomine^ manu Liniicei tantum nu- 
merus:) o (ad fruticosum in Sp. PL ed. 2 
delegans). 
Hic fruticoso qiuim Fl. Suec. ed. 2, tum 
Åuct. Suec. Recent. (c. v. Arrlien. JJonogr. Ru- 
horum) bene congruil. 
655. POTE^TH.LA. 
(6) intermedia (manu propr., oeque ac prope ununi 
specimin.:) H. U. 
Ut noraen locusque adscripla probant, hsec 
procul dubio ipsa est planta, quam in Mani 
1 p. 76 Linnasus descripsit; nec cbaracteres 
ejus ceteri descriptioni illi repugnant, sed 
facies vix dici potest esse P. norveyicce, quod 
in se babet boc dictum Linngeanum: »esset 
P. norveg. , si non radix esset pe r en- 
ni s, et folia subradicalia quinata». 
Etiani ab intermedia Lin. sensu Friesii, sec. 
Mant. et S. V eg. Scand., qualis in Hei'b. 
Normali distributa est, babitu difiert atque 
magnitudine, licet nuUas invenire potuerini 
K. V. Akad. Handi 1851. 1"^ 
