268 
744. Thymus. 
(1) Serpyllum (manu propr., aeque ac locus:) 
Goti 
Omiiino est Th, Serpyllum sensu Auct. omnium 
Scandin., nec exterorum, apud nos hujiis ge- 
iieris forma v ulgatissima. 
(2) (Sine nomine; mana autem propr. name- 
rus:) 4 -G (atque plagula priori aflixa). 
Ad Th, Serpylli Auct. Scand. formam aii- 
gustifoliarn de celero quidem accedit, caide 
vero differt erecto et facie, licet in speci- 
niine siccato discernere vix possimas, quo 
potius sit referendum. Neque haec est Th. 
Serpyll. Auct. exteror., qu3e Th. Chamcednjs Fr. 
et ceter. Auct. Scand., neque aliud in lier- 
bario adest specimen, quod ad eam perti- 
neat speciem. Quare ex herbario quoque 
Linnaeano confirmatur, quod janidiu monu- 
erunt Botanici nostri, Th. Serpyllum Linn. 
speciem tantum fuisse iliam, qua3 in Suecia 
vulgatissima, nec illam, quae, apud exteros 
vulgaris, apud nos inträ limites modo angu- 
stissimos obviam venit, Linua^o vix unauam 
visa. ^ 
798. Orobanche. 
(1) major 2 (manu propr., ceque ac in pagina 
altera:) Hispania 403 Loefling, (Smithius post 
nomen specif addidit:) Loe/l ing Qdlque:} minor 
Mr Sutton. 
Descriptioni quidem O. majoris in Spec. Pl. 
respondet, quod tamen nomen habendum 
est collectivum, plurimas conjplectens spe- 
cies reccntiore tempore distinctas, quare vix 
quaiii |:)otest, quaenam fnerit Linuaei foiina 
])rinjaria; ad quam non minus minor Recent., 
