270 
v. Decand. Prodr.. alqne specimi iiibus omui- 
bus C. frifolicc Aucf. ex Eur. austr., qua^ qunin 
in herbario Smithiano vidi et comparavi. 
tum a Botaiiicis conipluribiis missa possideo. 
optime praesens respoiidet, ita ut iiullum re- 
stet dubium. si quando fuerit, quiii planta 
Linnceana omiiino eadem habenda sit ac Pie- 
centiorum. Quod autem dubium, nobis ma- 
joris momenti. ex indicio in scriptis Linna?i 
citatis atqne Fl. Lapp., de loco bujus spe- 
ciei in Scandinavia, örtum est, utrum revera 
sil unquam apud nos nata, an forma aliqua 
alias speciei per errorem pro ea babita, ex 
berbario toUi non potest. quum locus nuUus 
ibi adscriptus sit. qui indicaret. an specimen 
bocce scandinavicum sit, externumne; quod 
posterius, tali forma nulla post Linna?ura 
apud nos in ven ta, potissimum censeas ne- 
cesse est. 
836. SlSYMBRIUAI. 
(2) sijlvestre (m. propr.; atque a Smitbio:) py- 
renaicinn JES. — Allioni^s plant, (lu separata 
denique cbartee parte, plagulae atlixa, manu, 
nisi. sec. dictum prcccedeas Smitbianum, Al- 
lionii liabeatur, mibi ignota:) Xondum cle- 
scripta videtur planta — in veni 11 oo in de- 
scensu ex Furca monte in conlinia Gotfhardi 
Hel veticc. 
Hujus. licct specimen non scaiulina vicum 
sit, boc loco men tio fit, non qiiasi dubium 
de S. sijlveatri Linn. quidquam esset, sed modo 
ut iiulicetur, huic soli specimini in berb. 
nomcn sijlvestr. inscriptuin esse, nullumque 
igitur verum S. sijlv. ibi adesse. Pra\<ens 
Cium specimen neque ad si/lvestr. neque ad 
