271 
ullam aliam nostrarum specieram pertinet, 
sed notis omnibus potissimum, ut monet 
Smithius, est S. pyrenaic. Linn., quod Nasturt. 
pyrenaic. Br. et Auct., cujas specimeu hocce, 
Linnaeo, jam longe priusquam hane specieni 
distingueret, missum, ille lacile primo obtutu 
pro suo sylvestri habuit, ideoque sub hoc 
nomiiie i a herb. inseruit. 
(6) arenosmn 8 (m. propr.j a Sm.:) Loes. Pruss, 
t. '15 (atque iu alia cbartse parte, maiiu ve- 
risimile ejus, qui iiiv enit, boc nom en Baubi- 
nianum:) Eruca ccerulea in arenosis proveniens. 
Descriptioni Linnseanae optime respondens, 
vix dubie veram est Sisy7nb7\ arenosum Spec. 
Pl. Gum speciminibiis A7Yib. sueciccB Fr. V eg. 
Sc. , seu Ar. arenosce var. macilentoe Hartm. ed. 
5, qaae, ex Suecia media, comparandi caussa 
attuli, de cetero convenit, differt vero foliis 
radicalibus magis conspicue ly rato-runcina- 
tis, rigidioribus magisque stellato-birsutis, 
caulinis quoque rigidioribus densiusque pi- 
losis, tVequeutius dentatis, pedunculis ple- 
rumque breviorihus, petaJis rubentibus, sili- 
quis longioribus (biimcialibus). Ob quae, etsi 
semina non licuit examinare, Arah. arenosce 
Seop. et Recent. forma videt ur esse primaria, 
Europae mediae, nec Scandina vice, incola. Ne- 
que boc specimeu iii Scaudin. lectnm esse 
potesl, quum uomeu adsit istad Baubin., in 
diversa cbarta manu alieua scriptum, id quod 
apud eas tantum berb. Linuceani phuitas in- 
venire soles, qaas Botanici externi miserunt. 
(7) (Sine nomine mana Linnaei adscriptoj sed 
numerus tamen:) 8 (atque in pagina postica:) 
Cardamine? in Esho paroecim Nylandim (qui 
