273 
maiiifesto perLuieiitia, quibiis ideni etiam 
iiomen Linnaeus adscripsitj lioec vero quoque 
sunt exterjia, quum uai locum Hisp., alteri 
iiomen Jacquinii (qui misit) adscripserit. Spe- 
cimeii itaque iiullum ceito scandiiiavicum 
hujus piaiitae in herbario adest. 
837. Erysimum. 
(2) Barbarea 2 (m. propr.). 
Omnibus notis cum E. Barbarea — u Linn, 
FL Suec. optime convenit, nec minus ob tiores 
permagnos, pedunculos patentes, lobuni ter- 
minalem foiiorum iinorum cordato-rotun- 
dum, forma nique Foiiorum ceterorum atque 
totum babitum BarbarecB vulgari Åuct. Scand. 
recent.^ quse p Wahlenb. FL Suec. et Fr. Nov, 
ed. 2, respondet. 
JNulla alia forma iiuc pertinens, nec ulla, 
qaae /3 inscripta sit, in lierbario asservatur. 
(5) hieracifolium (m. propr.). 
Oninino est hieracifolium Åuct. Scand. re- 
cent., forma vulgaris, robusta, densifolia, quae 
Erys. strictum Koch. Si/n. ed. 2, et cujus spe- 
cimen Cel. Friesius in Herb. Norm. VIII n. 
20 exbibuit. 
(6) Sisymb. hieracifolium (m. propr. simul cum 
signo:) € (Plagula est priori affixa). 
Hoc, quoad fiores, foiia, magnitudinem et 
habitum optime cum Erys. hieracifoL Åuct. 
Scand. rec. forma graciliore, sirnplici convenit, 
qu^e Cheiranthus aLpinus Sm. et Wahlenb. FL Lapp. 
839. Cheiranthus. 
(i) Erysimoides 4 (m. propr.). 
Descriptioni in Fl. Suec. ed. 2 ad unguem 
respondet, ita ut specimen esse ipsum pu- 
K. V. Akad. Handl. 1851. 1^ 
