274 
tares, ibi descriptum. Forma etiam vicieliir 
esse Erysimi grandiflora, quae in It. vestrog. p. 
160 prope arcem bahusiensem lecta dicitur. 
Ab Erys. hieracifolio Auct. Scand. rec, quale 
quidem et hieracifol. Linn. sensu sfrictiore et 
Cheiranthiim al pin. Sn2. et Wahlenb. complecti- 
tur, differt floribus permagnis atque stigmata 
bilobo siliqaa triplo latiore, licet ceteris ex 
partibus cum hoc haud male conveniat. Est 
vero ex speciebus recentins stabilitis omnino 
Enjs. odoratuni Ehrli.. quale apud Koch in Syn. 
ed. 2 proponitur atque apud Reich. n. 4393 b 
depingitar; hi enim sunt cbaracteres spe- 
ciminis praesentis: caulis angulosus sparse 
adpresseque pnbescens, folia lanceolata re- 
mote denlata, piiis stellatis scabriuscula, flo- 
res pedunculis duplo longiores, calyce clauso 
glaberrimo, unguibus petalorum elongatis 
subliuearibus, laminis rolundatis; siliquae 
(quce tantum immatura? adsunt) pedunculis 
multoties longiores, adpressae, lineares, rara 
adpresseque pilosae, stigmate sessili, lato, bi- 
lobo, pubescente. 
Hoc igiUir specimen opinion em Botani- 
corum communem confirmat; sequentia au- 
tem dubia nova movent, quum ex iis alia, 
eodem nomine inscripta, ad diversas perti- 
neant formas, alia aulem, qua? ejusdem sunt 
Ibrmae, diverso nomine inscribantur. Pra?ter 
quod in plerisque nomina, a Liiina?o atque 
a Smitliio adscripta, inter se opposita sunt. 
Quiv quum ita sint, nec mea experientia ad 
ha3C omnia extricanda vel singula quidem 
specimina certo determinanda suiliciat, utiie 
duxi, ne rem facerem deteriorem. hoc loco 
specimina hujus tribus sequentia, cum dif- 
