276 
sime denticulafa. an hoc apud te Erysimum chei- 
rantlioides? — (Siiiithius deuique prope prima 
dao speciiuina scripsit:) alpinns (prope terliuin 
vero:) erysimoides? 
Eeic igitiir in una plagula tria asservan- 
lur specimina, qnce, licet omnia Linnceus eo- 
deni compleclitur nom i ne, alpino s. hieracifolio 
(quae nomina hoc loco syuonjmice ab i Ho ad- 
hibita videntur), inter se, ut nomina indicant 
jam a Smithio adscripta, dissiinilia sunt. Mihi 
autem aliter, ac Smithio, qui ambo prima 
conjunxit tertiumque separavit, inter se dif- 
ferre videntur. Secundum enim et tertium 
nihilo alio inter se diversa sunt, quam Foliis, 
quae in iilo subiinearia integerrima, in hoc 
Janceolata, denticulata, dum ambo comnmnes 
habent siliquas tetragonas, pedunculis mul- 
tolies longiores, atque flores parvos (magni- 
tudine florum hieracifolii) quibus ipsis a primo 
specimine differunt, quod tloribus gaudet per- 
magnis ejusdem magnitudiiiis ac in num. (1) 
hujus Generis, licet o*b folia magis ad secun- 
dum, quam ad tertium hujus piagulcC speci- 
men accedat. Specimen igitur hocce (pri- 
rnum) eadem est forma, ac ea quas in num. 
(2) hujus Generis sub nomine eri/simoid. Lin. 
et alpin. Sm. asservatur; specimina autem duo 
reliqua, etsi quoad folia inter se diversa sunt, 
ad Erysim. hieracifol. Auct. Scand. chne per- 
tinent. 
(6) Cheir. enjsimoides (m. propr., atque prope 
specimen non)en :) Allion. (Sm. post nomen 
specific. addidit:) Jacq. vix Linn. — alpinns 
Linn. 
Humile est sj^ecimen et grandiQorum, ean- 
dem ad formam perlinens, ad quam speci- 
