279 
Specimen hocce, admodum siiigulare, indi- 
care videtur, G. rotundifolium Linnceanum pri- 
mitivum, quod aliis in operihus aiiisque tem- 
poribus Linn£eus aliler descripsit, non duas 
tantum illas formas, quas postea ipse el de- 
iiique Botanici fere oranes distinxerint, com- 
plexum esse, sed tres polius; quarum prae- 
sens eodeni modo, ac desciiptio Liniiaearia G. 
rotundifolii prima in Fl. Suec. et Spec. Pl. ed. 
1, in se habet conjunctas complures notas 
utriusque speciei, postea in Spec. Pl. 2 el 
Mant. distinctee, nempe G, rotundifolii sensu 
strictiore, ut ita dicam, atque G. pusilli, et ta- 
men ab utraque per se est diversa. IN omen 
enim et numerus, pröesenti specimini manu 
Linnsei adscripta, niillum relinquunt dubiiim, 
quin boc Linnaeus ad rotundif. Sp. PL ed. i 
relatum volueril, quod idem est ac rotundif. 
FL Suec. ed. 2 (quem libr. ipse quoque huc 
citavit), nec unquam specimen melius cum 
descriptione con venit, quam praesens cum 
descr. loc. cit. Idem au tern neque est rotundif 
Sp. PL ed. 2 et Mant. {rotundif sensu strict.), 
neque pusillum Sp. PL 2 et Mant., differt 
enim v. c. ab illo calj^ce niutico, ab boc pe- 
talis integris, INeque melius ad ullam spe- 
cierum respondentium Auctor. recent. perti- 
net; a rotundifolio enim, quale Kocb in Syn. 
ed. 2 et Hartm. in Fl. Scand. 5 id babent, 
seu viscidulo Fr., differt calyce mutico, petala 
sequante, formaque foliorum (quae ad pusillum 
accedil), a pusillo autem Auct. cit., seu rotun- 
dif. Fr., caule piloso, pelalis integris, arillis 
(non adpresse) pilosis, seminibusque reticula- 
tis. Quae quum ita sint, atque jam interBo- 
tanicos conveniat, Linnaei G. rotundif. Mant. 
