283 
dicalibus obovalis apiculatis; fruetus autem 
niaturi clesunt, quare in meciio relinquarn ne- 
cesse est, an vera P. amara sit, cujus speci- 
minibus germanicis, quod ad babituni, si- 
millima est. Specimen, quum locus ornnis 
desit, potius externuni, quam scandinavicum 
babenduni. 
(2) vulgaris 2 (m. propr.; nulla autem adscri- 
pta est Jitlera groeca, quse indicaret, quas- 
nani ex vai ietatibus in Fl. Suec. receplis haec 
sensu Liiinaei fuerit). 
Omnino est P. comosa Auct. 
Nulla alla, sub boc noniine, specimina iiec 
foriT)£e in beib. asser vantur. 
896. Ononis. 
(1) antiquor, (nianu propr.). 
Cum descriptione in Sp. Pl. ed. 2 et Sy st. 
Yeg. ed. 14 perbene convenit; eadem vero, 
cum speciebus recentiore aevo determinalis 
CO m para ta, potissimum est O. spinosa Koch. 
Syn. seu campestris Koch. et 7az., cujus cum 
specimine allato omnia fere habet communia, 
c. v. ramos unifariam villosos, spinosos, spinas 
geminas (quarum altera sa^pe increscens ramum 
eflicit), foliola oblonga, minima, sparse glandu- 
losa, subglabra, flores solitarios. Quum semina 
videre baud licuerit, disceini nequit, utrum 
illis saltem, ut Cel. Kocbius in Syn. ed. 2 
monet, a campestri differat, an non. 
(2) spinosa (m. propr. atque locus:) H. U. (quge 
omnia prope specimen manifeste sunt poste- 
rius addita, quam boc nomen, loco solito pri- 
mum inscriptum:) 7 arvensis (quod Smitbius 
quoque correctum videtur voluisse, pro eo 
scribendo :) spinosa. 
