286 
quoque Linnaei additum est:) Astragalus caule 
nudo, fl. purpureis. 
Gum descr. in Sp. Pl. ed. 2 conveiiit, at- 
que teste Smithio iii Engl. Bot. ii. 466, ve- 
rus videlur esse A. uralensis, cum speciniini- 
bus euiopaeis Oxijtr. Halleri, quod ad chara- 
cteres attinet magis essentiales, congruens, 
qiiamvis forma si t maxime luxurians, omni 
ex parte major et robustior. 
(8) uralensis J.E.S. (manu Sraitbii; m. Linnaei 
signum modo:) g (quod alium locum, nescio 
tamen quem, verisimile significat). 
Antecedenti de cetero si millima eademque 
videtur forma, sed spica densior, foliola mi- 
nora magisque glabra. 
(9) uralensis (m. propr. eeque ac prope unum 
specimen:) Gouan (et prope alterum:) Hope. 
Nomina duo adscripta Botanicoruni, qui 
specimina miserunt, boec esse europaea testan- 
tur, alterum etiam scoticum, id quod dicta 
Smitbii in Engl. B. I. c. affirmant. Ambo 
vero minus, quam figura plantas scoticas in 
E. B., cum scandinavica planta congruunt, 
quae Oxytr. campestris var. sordida Auct. Suec; 
quamobrem, quum legumina examinare baud 
licuerit, decidere baud audeo, utrum ad Oxytr. 
Halleii, an ad camp. sordidam pevlinesml, qnarn 
ad formam utramque figura 1. c. ab aliis au- 
ctoribus aliter citata est. 
930. Trifolium. 
(1) officinale 4 (m. propr., atque:) (forte variet. 
significans). 
Cum Trif. (i]7.) officinali /3 Sp. Pl. omnino 
convenit, nec minus optima est Melilotus alba 
Auct. recent. 
