289 
gris, »amplexieaulibus, retrorsum argale den- 
latis» (qualia iii Spec. Pl. descripta), hic ornni- 
no est verus S. maritimus Europag austialis 
Lin. et Auct. recent.; a forma Sonchi arvensis 
lilorali, apud nos obvia, omniiio diversus. 
(2) (Sine nomine; sed plagula est^priori affixa). 
Eadeiii est planta ac anlecedens. 
(7) aipinus 6 (ma nu propr.). 
Ut jani antiquitus ex opei e i Ho Smithiano, 
quoJ Plan tar. Icones hact. ineditar. in- 
scribitur, et quod deinde in tibro periodico, 
quern dicunt, Roemeri et Uslerii Bota nisch. 
Magaz. IX St ii c k cum figura Smithiana 
1. c. Sonchi alpini herb. Linn. recusuni est, 
omnes Botanici cognitum habent, hoc loco in 
herb. Linnaeano non verus asservatur S. aipi- 
nus, qualem in mente Linnneuni semper, quum 
hoc uteretur nomine, habuisse, opera ipsius 
ea, quae hac in re maximi habenda sunt rao- 
menti, c. v. Fl. Lapp. ed. 1 n. 290, Laches» 
Lapp. p. 77 — 79 et locus habilationis in FL 
Suec, cerLissime indicant, atque Äuctores 
omnes scandinavici semper persuasi fuerunt; 
sed forma est i sta, opere citato Smithiano ce- 
lebrala, numquam inträ limites Scandinaviae, 
nec etiam Europce, crescens, atque, teste Smi- 
thio, ejus tempore tantuni in herb. Linnaeano 
et Lecheano asservata, quae manifesto fere 
sola illum, herbario nimium, dictis autem 
Linnaei in scriptis citatis parum nisum, in 
opinionen! illam falsam adduxit, qua~ hane 
(praesentem formara) pro vero habuit S. alpino, 
et nomen novum ccerulei formae europeae, in 
alpibus scandinavicis vulgatissimae, imposuit; 
E. V. Akad. Handl 1851 1^ 
