298 
Nomen et locus indicare videntur, hoc 
ipsiim specinien in Ler ea fiiisse, qnae in It. 
Scaii. Liniiseus meniorat prope Scanorani le- 
cta, et ad qiiae verisimlle detiiiitionem in Fl. 
Suec. et Spec. Plant, deinde confecit. Quara- 
vis autem post id tempns species illa Lin- 
n^ana ita emendata et Hxa est, ut hodie 
ajnid om nes fere Auclores nomen ejns de 
planta eadem adhibeatnr, qnge S. tenuifol. Jacq, 
Åustr. 218, cujusque nientioneni revera pri- 
ma m, quasi in Scania reperlae, feeit Rosenius 
in Obs. Bot. Scan. p. 46, species Liiinsei ori- 
ginal is, cnjus hoc est specimen, non fnit ve- 
rus S. erucifolius sensu R^cent. Specimen enim 
praesens, ut jam Smitliins et obser\ iitione, 
supra citatJ), in herb. adscripta. et in Kngl. 
Bot. sub 574 et '25 i 5 monnit, potiiis est S. 
sylvatlci forma, et illa quidem, qu^e Sen. livi- 
dus Nolt. et Sm. [nec Linn.). Ditfert enim a 
vero erucifolio ligulis niinimis re\obalis nul- 
lisve.^ foliis pinnatifuiis nec partitis. jjiiinis 
inaequaliter denlatis, vei"sus apicem folii ma- 
joribus, aliisque notis: qiiamoi:)i'em hand du- 
bito in boc speciniine determinando senlcn- 
tiam Smilbii sequi, quam experientia quo- 
que recentior de locis S. emcifolii et sijlva- 
tici in Sc<nua corroborat. In aggei ibus eium 
Scanoree, ubi Linna^Mis (1. supra c) sua legit 
specimina, post id tenq)us frustia seniper 
qna\-situs est S. erucifolius Auct receul., dnin 
contra Inc ipse locus specialis intei' ea enu- 
mrratur (v. Lilja Fl. Scan. p. 375), cpiibus 
hodie copiosius nascitur S. sylvalicus! 
Descriptionem autem planlae Rosenii 1. c, 
per se Linuccana cla riorem et hand did)iam, 
optime confirmat locus specialis, ab eo re- 
