301 
plantam nullibi, nisi loco Scaniae unico col- 
legit et memoriae tradidit. Quam formas huc 
pertinentes, alia in aliam, transeant, exemplo 
est hoc specimen, quod, infimo taiitum illo 
folio cauJiiio petiolato excepto, proisus ni- 
hilo a specimine, cum illo comparato, ros- 
sico C. aurantiacce Hoppe diiTert. 
(2) C. alpina y J.E.S. (maim Smithii^ m. Liii- 
naei hoc loco iiomen modo inventoris:) Jacquin, 
Haec, quse judice Smithio var. Y C. alpince 
habenda est, a priore differt foliis caulinis 
miiioribus, infimo subovato subsessili, ideo- 
que cum forma nostra vulgata C. campest7'is 
Retz. omnino con venit, nec non cum figura 
in Engl. Bot. n. 152. C. integrifolice Sm. FL 
Brit. Verisimile, ut a Jacquino missum, ejus 
est integrif. /3 pratensis. 
(3) Cineraria alpina (m. propr. asque ac prope 
specim. :) H. U. 
Ejusdem certo speciei est, ac priores, sed 
folia caulina etiara, ac in num. (1), majora, 
late lanceolata, crenulata, infimum spathu- 
latum, radicalia petiolo latiore, faciem red- 
dunt pauUo alienam. 
(4) alpina (manu Linn. filii; atque, in diversa 
chartae parte, manu verisimile Jacquini, qui 
specimen misisse videtur:) N:o 465. Cineraria 
integrifolia pratensis. (Manu Linnaei ipsius sub 
his tantum invenimus nomen:) Jacquin. 
Exacte eadem est forma ac proxime ante- 
cedens, sed majore etiam jure, quam num. 
(2), pro specimine authentico Jacquiniano 
habenda. 
(5) alpina (m. Linn. filii, aeque ac nomen col- 
lectoris:) Jacquin. (atque liujus denique manu. 
