305 
Omnino est forma in Scandinavia vulga- 
tissima F. montance Åuct. omn. scand., a pri- 
ore minime specie distingiienda. 
Filaginis pyramidatce Spec. PL iieqnc no- 
iiieii, neque specimen, iisqiiam in herb. adestj 
nec, id quod jam antiquitus cognitum est, 
forma ulla ibi asservatur, ad F. minimam Fr. 
referenda, qii^e Linn^eo plane ignota certo fuit 
1052. YiOLA. 
(1) hirta 6 (m. propr.j postea autem manu all- 
ena, forsan Solandri, adscriptum est:) sagit- 
tata Sol:r. (In parte chartae diversa alius, ve- 
risimile in ventor, scripsit:) Viola foliis maximis 
hirsutis, ad basin nonnihU auriculatis^ e radice 
pedunculos etnittens. 
Quod ad indumentum attinet, V. hirtce qui- 
dem hand dissimilis est, sed foliis elongatis 
basi subsagittata, sepaiis acutissimis valde ab 
ea dilfert, atque ob bas notas ceterasque po- 
tissimum, ut jam Solander perspexit, V. sa- 
gittata Aiton videtur esse, cujus cum descri- 
ptione in Hort. Kevs^. III, p. 287 bene con- 
venit, excepta tantum pilositate omnium fere 
partium densiore et magis conspicua, 
(2) palust7'is 7 (manu propr.). 
Haec foliis longioribus ovato-cordatis, acu- 
tiusculis, bractea pedunculi flori approximata, 
et ceteris omnino est V. epipsila Led ek quaVis hi 
Hartm. FL Scand. ed. 5, seu F. suecica Fr. in 
Bot. Not. 48å9, p. 60; quae, etsi aevo Linnaeano 
prsetervisa nec a palustri distincta, in complu- 
ribus Suecise provinciis tam vuigaris est, ut 
minime si^ mirandum, eam forte saepius fuisse 
inter specimina verae palustris coUectam. 
K. F, Akad. Handl. 1851. 20 
