329 
et duai um pioxime sequenLium quain optime 
confirmant; excepla enini ratioiie lantiim 
se\uum, ceteiis proisus omnibus inter se (ani 
siniilia sunt, ut nemo fere dnbilaret, quin ex 
eadem arbore Ivcla sint. Insuper praesentis 
plagulae specinien, quod, quantum ex adnota- 
lionibus quldein citatis conciudendum, eodem 
jure ac sequens pro vera hermaphrod. haberi 
potest, amenta floresque tola feminea tantum 
exbibet, ideoque ne cbaractere quidem, in oper. 
Linn. fere solo essentiali babiLo, a forma S. 
pentandrcB vulgatissima difFert. 
(2) Jiermaphroditica 1 (in. propr. atque iterum iii 
pagina altera:) Salix hermaphrodita. 
Amenta quidem om nia et tola in hoc spe- 
cim. androgyna sunt, ternis staminum in pi- 
stilla muLatis, binis modo formam suam re- 
tinentibus, sed quod ad cetera omnia, ut jam 
indicavi, et antecedenti et sequenti simillimum 
est. Quamobrem, idque eo magis quod au- 
ctor speciei ipse eam malam agnoverit, opti- 
ma et sola quidem recta babenda est opinio 
Wablenbergii, in quam jam plerique x\uctores 
discesserunt, nempe S. hermaphroditicam for- 
mam tantum monstrosam S. pentandrce esse. 
(3) pentandra 3 (m. propr.; atque manu colle- 
ctoris, in diversa cbartae parte:) Salix pentan- 
dra Flor. Lap. 57ö. Mas et femina. — Gmel. 
n. 7 (infra quod manu Linnaei repetitum est:) 
Pentandra. 
Hoc sohim inter specimina, quoe sub hoc 
nomine in beib. asser vantur, ad formam S. 
pentandrce Auct. communem pertinet; eadem- 
que prae ceteris a Linnaeo pro vera agnita 
videtur. 
