331 
phylicifoliam L., qualem a Sniilhio stabilitain, 
el jam a b Auct. scaiiclin. (excluso Wahleiib.) 
oiiniibus, iiec iion a Kochio in Syn. ed. 2 
agn i lan), referri potest, eliamsi non in sta tu 
optimo appareat, sula folia offerens. Haec au- 
tein cum p/iylici folia nostrate optinie conveniunt. 
(8) phylicifolta /3 (manu Smithii; Linntens nu- 
nieruni modo inscri[)sit:) 4. 
Heic etiam folia tantuni asservantur; quag 
veio magna, oblongo-ovala in descripliuiiein 
sub n. 350 Fl. Lapp. oplime quadrant, sum- 
nioque ju re a Smit bio ad phylicif. /3 Linn. re- 
lata videntur. Eadem etiam omnino ad S. 
nigricantem Åuct. scmid. reccnt. v, c. LcBst., Hartm. 
Fries, per ti nen t. 
(9 et 10) In plagulis hisce, quarum uni nullum 
nomen, alteri nouu^n y>phylici folia 4» manu 
Linn. fil. adscripluin, specimina asservantur 
feminea, quae ob Folia stipulasque prorsus ea- 
dem sunt ac antecedens (num. 8), atque etiam 
capsulis longe pedicellatfs, villosis ad forniam 
S. nigricanlis pertinent, qute S. nigricans Sm, 
primaria sec. Friesium in Man t. 1, p. 23 et 52. 
(11) vitellina 5 (m. propr. j post quod Smitbius 
addidit:) ? (atque prope specimen Memin.:) 
alba ? 
Et mas et femina adsunt, ambo praeclare 
ejusdem speciei; ob autem folia angusta, lan- 
ceolata, sericea, au t specimina bsecce (id quod 
ex definitione Linnasana rectissimum videtur) 
a ve ra S. vitellina Spec. Pl. diversissima ba- 
benda sunt, aut bccc ipsa (ut monuerunt Ko- 
chius in Syn. ed. 2, p. 741 ceterique Aucto- 
res germanici) ad S. albam referenda est, nec 
ad S. fragileni. Ramulos enim boc loco asser- 
