333 
praesenlis autem sgepius, Liniiaeus prope mar- 
ginem plagiilfe superiorem, numerum, quem 
in Fl. Lapp. habent, adnotare soluit*), sic 
hoc etiajn loco iiumeriim Floram Lappon. 
spectantem ad nota vit:) 549 (atque prope spe- 
cimen:) ^8 (qoi, quo speclet, hand patel). 
Ex spt^cimine hocce judicium 111. Friesii 
in ManL 1, p. 23 optime confirmatur, Sali- 
cem FL Lapp. n. 349 esse cuspidatam, nec fra- 
gilem, ad qnam, contra et iconem et descri- 
ptionem et iucum, sjnonjrnon illius iiumeri 
iuerit relatum. Heic enim asservatur ramu- 
lus sterilis, qui ad S. fragilem miniriie, ad 
fentandram autem niaxime accedit, qiiae (per?t), 
ut conslat, cuspidatm tam afiinis est, ut fa- 
cile coiidonari sperem, in slatu ejus prcesente 
manco me non posse cerlo dijudicare, utrum ad 
pentandram, an ad cuspidatam polius pertineat. 
(17) fragilis (m, propr.; postque a Smithio:) ? 
(atque:) alba? 
Raraulus adest amenta gerens mascula, qui 
foliis lanceolatis, subtus sericeis ad S. alham 
polius pertinet; formam tamen neque hujus 
constituit typicamj sed varietatem (oiiis sub- 
glabris et subintegerrimis. 
(20) Salix rosmarinifolia 25 (m. propr. peque ac 
in pa(>ina altera:) Salix foliis oppositis it. scan, 
— Hispania 687. (Smithius autem post no- 
men primuni addidit:) ? (atque:) fissa Hoffm. 
Prof. Mertens. 
*) Specimina hoc modo designata maximi momenti et au- 
ctoritatis habenda sunt, utpote qua3 semper videntur 
^ ectypa esse ipsa, ad qiia? descriptiones specierum Lap- 
ponic. confectse sunt; id quod ex similitudine cum figuris 
in Fl. Lapp. probatur, qua3 saepe ex bis picta3 videntur. 
