334 
Ceterura quldem in descriptionem rosmarini- 
folice Fl. Suec. et Sp. PL baud male qiiiidrar, 
sed a rosmarinif, Recent., qiiarn solam sub ilbi 
inlelbgi constat, i(jnge diversa, alque potissi- 
mum forma anguslifoiia est S. pui^purece. Pro 
bac (^purp.^ Liiiiioeus quoqne ipse alii) tenipore 
eam babuisse videlui', ul ex adsciiplis ipsius 
siipra citatis patet, quornm iiiium piocul dubio 
Sabcein in It. Scan. p. 252 memoralani spe- 
cial, cujus »d ifferenliam a b al i is Salici- 
bus principalem folia plurima, prae- 
cipue inferio ra, opposita con s t i t u er e» 
I. c. dicit, cujusqne sjnonymon 1. c. in Fl. 
Suec. ed. 2 sub furpurea deinde receplum es( ; 
aUerum aulem certissime ad Loeflingii It. 
liispan. referendum est, ubi fan tum in pag. 
294 Salix quaedam enumeralur, eaqae etiani 
purpurea dicilur. 
(21) (Manu Linn. nomen nuUum adpositum est, 
sed numerus:) 25 (alque prope speoimen, ut 
indicet locum:) aboensis. (Smitbius adnota\it:) 
angustifolia Wulfen. Mertens. — attamen omnino 
dive?' sa JES. 
Haec, ioco ipso lecta, qui in Fl. Suec. ed. 
2 (Aboae) memoratur, meliore ju re quam prior, 
quce verisimile ex IJispania est missa, pro 
vera LinUcTana rosmarin i folia babenda est; 
eadem quoque, quantum ex foliis sobs sideri 
licet, vera est S. rosmarinif. Recent. 
(22) friandra !2 (m. prop?.; Smilbius observa- 
vit:) Flores certe triandri JESmiih. (In diversa 
cbarlae parte manu ejus, qui specimen colle- 
gil, invenimus adnolala:) Salix foliis elliptico- 
lanceolads, utrinque glabris, serratis, appendicu- 
lat is. Hall. Stirp IJelv. 152. Mas et fe mina. 
