336 
picae eliam propius accedens, vel ab hac haud 
distinguencla. 
(25) (Nornen nullum prope speciineii adscriplum 
esl; sed maiiu Liniisei nuiueii:) 24^ (et) 553 
(posl quem Sniithius observavit:) non est, sed 
potius 352. (In pagiiia postica basc sjnonyiija 
sunt manu Linnaei adiiotata:) Salix pumila 
folio utrinque glahro J. B. — Salix pusilla Ca- 
merar. epit. — Salix hiimilis repens Lobel. (at- 
que prope l»8ec duo synonyma ultima:) con- 
j'erat{uY). 
Ob torniam foliorum curn descript. in Fi. 
Lapp. n. 352 magis, ut monuit etiam Smi- 
th i us, quam cum n. 353 congruit, sed ta men 
a speciminibus iUius proxime aiilecedentibus 
diversa videtur. Etiam minus ad S fuscam 
Spec. PL ^ referti potest, ad quam aller nu- 
merus adscriptus, 24, et synoiiymon primum 
delegant. Quae quum ita sint, diflicillimum 
est pro certo dijudicatu, ad quam specierum 
suarum Linnaeus ipse hane relatam voluerit. 
Nec multo faeilius cerlo diclu, qucenam sit e 
speciebus recentius determinatis. Pritno enim 
in piCEsente S. omlam Ser., qu£€ S. arhusc. ci 
Waldsteiniana Koch., me agnovisse credidi, cu- 
jus cum specimine meo alJato communia ha- 
bet: capsulas subsessiles, conicas, albo-villosas, 
stylum elongatum, folia tenuia, ovato-elliptica, 
raro subcrenuhita, pilis prope venas sericea, 
et ciliala, fruticuhmi humillimum, celeraque 
omnia, exceplis modo venis foburum, qua» 
minus dislincte sunt anastomosanles. Deinde 
autem annc. Andersson eam quoque conspi- 
ciens, ))foi n)am ccrtissime esse S. phijlicifolia' 
in summis alpibus ScandinavicT obviam, (oHis 
augustis 
