337 
angnstis ad S. arhusmlam accedentem» decla- 
ravit. INeque haec seiilentia lantmn, quantum 
puta res, a mea divei sa est, sed ambae quo- 
dani modo cvjiiciliari possiint. Asservautiir 
eiiim ill iierb. Patris niei specimina plurinia, 
ex locis Lapponiiie permultis a Cel. Laestadio 
snb uomine arbusculce missa, quce per seriem 
formaruiii intermediarum conliguani ila in S. 
phyltcifoliam veram seiisim traiiseunt, ut mi- 
ni me sa lie mirer, ad hane in herb. cif. esse 
relata, dum tamen eorundem ipsorum non- 
nulla S. ovatcB Ser. tam similia sunt, ut du- 
bi ta ri re vera possit, an baec si t a form is il- 
lius maxime alpinis satis distincta. Ejusmodi 
forma praesens etiara esse vide lur. 
(26) 553 (m. propr., aeque ac in pagina altera:) 
Salix alpina foliis angustmribus splendentibus 
serratis Scheuch. alp. 4, p. 540. — Salix pu- 
mila alpina myrsinites Pont. comp. (Smithius 
in pagina priore post nuraerum, qui ad Fl. 
Lapp. spectat, ad nota vit:) mra — myrsinites. 
Hane veram esse et optima m in herb. S. 
myrsinitem LinniEanam, tam synonyma ad- 
scripta, quae eadem sunt ac in Fl. Lapp. et 
Suec., numerusque probant, quam folia, quae 
in descriptionem hujus in Fl. Lapp. ad un- 
guem quadrant. Eadem etiam atque amenta, 
quae et mascula et feminea adsunt, cum S. 
myrsinite Auct. recent. optime conveniunt. 
(27) myrsinites 42 (rn. propr.). 
Hoc loco mas lantum et fulia adsuiit; quae 
tamen a priore i ta recedunt, ut ad S. hastatai 
forraam al pestrem potius referenda putem. 
(28) Salix alpina pumila myrsinites. Pont. comp. 
H9 (m. propi ., sed in pagina plagulce postica ; 
K. V. Akad. Handl. 1851. 22 
