339 
Quum hoc soluin in herb. sit specimen, 
cui uumeium cilatiiri] Linnceas, nomenque 
arbusc. Suiilhias inscripserit, idein etiam pro- 
cul (lubio est, a-l quod Hic suam efiani ar- 
husculam priinum descripsit, de qua conF. Fr. 
Nov. Mant. I. p. 22 et 25, atque Bol. NoL 
1840. 
(32) Saltx arbusculiformis ^15 (m. propr.). 
Hujus etiani folia sola adsunl, quse a pri- 
oiis raiDuli nihilo (Jifferunt, nisi pagina iiife- 
riore paullo magis glaucescente ; nieritoque 
igitur ad eandeiii speciem pei Linent. Ut ex 
numero noiiiineque (quod nescio, ulruiii ex 
iiiduslria, an casu hoc modo sit scriptumj 
apparel, Linnaeus hoc specimen ad Spec. Pl. 
(ed. 1) reUdit, nec ad Fl. Lapp., ex quo con- 
chidi licet, hoc et antecedens fuisse tempo- 
ribus longe diversis deteiminafa et, vix inter 
se compaiata, in heib. inserta; unde forte 
dissimihtudo non)inum orta est. 
(33) arbusculiformis (m. propr.; postque a Smi- 
thio:) nequaquam — capsulce rugosce. 
A priore longe diveisa est, iieque cum ulla 
specie scandinavica bene cou venit. Ovatce Ser. 
tamen propius, quam ahis, de cetero videlur 
accedere, sed foliis aciilioribus, apice obliqua 
instructis, capsidisque baud breviler pedicel- 
latis, ab hac quoque differL Anne S. fyre- 
naica Gouan. priiiiaria est? 
(39) 357 (m. propr. atque j)rope specimen:) ^ 
( m a n u S m i t h i i :) myr t il lo ides — 
Femiiia adest, quae tolo hab-tu omnibusque 
notis est optima S. myrtilloides Auct. omn, 
scand. nec non Kochii. Quum haec, testan te 
numero 357 citato, prototjpum sistat S.- myr- 
