347 
Ex prccseiile auteni rninime confirmatur 
opinio eorum, qui S. fuscam Linn. esse versi- 
foliam Wahlenb. suadeiit, sed eorum potius, 
qui in formis S. repentis eam qucesi veruiit. 
Praesens enim ramulus, quantum ex foliis et 
ameiitis inasculis, quce sola adsunt, judicare 
licet, iiuilo niodo ad aliam speciem referri 
potest, quam ad S. repentem Auct., cujus for- 
ma est foliis (semiuucialibus) solito latiori- 
bus, magis obtusis, subtusque densius seri- 
ceis, qualem buic simillimam ex pluribus 
Sueci^e mediae locis possideo. Unum quoque 
synonjmorum heic adscriptorum, Dilleiiii 
dico, a Smitbio in Fl. Brit. p. 1062 ad va- 
rietatem S. repentis refertur. 
(59) Snlix (m. propr., sed siue nomine,- Smi- 
tbius tautum observavit:) non fusca (atque in 
alia paginae parte:) arenaria Lightf. — varie- 
tas S. fuscce- Lin. D. Viborg (quae ta men po- 
stea, an ab ipso nescio, extrita sunt.) 
Haec, licet non signa eadem antiquitatis, 
ac in priore, sunt adposita, exacte tamen 
eadem est forma, sed amentis femineis in- 
slructa, quae quoque om ni no sunt S. repentis 
quare ex bac etiam magis probantur, quae 
sub priore dixi, baec specimina minime illo- 
rum opinioni esse subsidio, qui S. fuscam in 
versifolia qucesi verint. Verum quidem est, 
Smitbium prassentem »non fuscam)) esse de- 
clarasse, sed caussam, cur sic fecerit, videre 
non possumj neque Eum semper de boc spe- 
cimine eandem vel solam banc babuisse sen- 
tentiam, adscripta ejus cetera, jam relata, 
probant. 
Insuper folia quum bujus, tum prioris, 
alque ramulus ipse uterque cum fig. Rud- 
