217 
11. Mus decumanus (forsan ex Egypto?) certe 
11011 a nostrate specifice distiucUis , sed major , quod 
pr£esertim in era nio apparet. Longitudo eranii 51 
millim, (apud nos raro ultra 46 — 47). Ossa pa- 
rietalia in muribus ut in plerisque mammaliis 
longe ante reliquas eorporis partes attingunt lon- 
gitudinem debitam, quare longitudo suturae eorum 
optimara inensuram praebet. Hasc vero sutura in 
specimine orientali £equat 9 millimetra, in no- 
stratibus adultis, qute ad manum habeo, 7. 
Mus alhipes? Riipp. Mus. Senk. 3 c. fig. Uni- 
cura nostrum specimen a descriptione Ruppelii dis- 
cedit pede postico breviore: planta c. u. 25 mil- 
lim, (sec. RlIppell 1 poll. 1^ lin. = 29 mill, vel 
paullo ultra 30 mill. si mensura gallica usus est, 
quoe dilFerentia nimia est pro eadem specie); cum 
vero reliqua omnia bene conveniant, non andeö 
hunc ut novum proponere. Verisimiliter idem est 
animal quod Ruppell ut varietatem 1. c. describit, 
cujus vero mensuras non tradit. 
Hic mus ut sequens, maxime affiais est M. syl- 
vatico, sed major: 5 pollica ris (130 mill. vel ultra) 
+ cauda 145, planta c. u. 25, ad oculos 16. Color 
fere ommino M. sylvatici, sed color flavus obsole- 
tus. Rostri suminus apex albopilosus; dein crista 
obsoleta , longitudinalis, subfusca. Cauda subtus pal- 
lescens, supra dilute fuscescens, sed non nigri- 
cans; tota pilis brevissimis, tenuibus, superne fu- 
scescentibus, subtus pallidis, sparse tecta; squamae 
caudae parva^: 5 squamae gequant 3 millimetra. 
Aures magnae, fuscescentes, simillimse M. sylvatici. 
Rostrum longius extensum quam illius. 
Granium forma et magnitudine simile sequentis; 
differt ta men sutura sagittali longiore (7 millim.) et 
proesertim carinis supra-ocularibus non elevato-mar- 
ginatis, sed superne planis, ut in M. sylvatico. 
