242 
vetus indicat, deiitibus muUo magis tritis quam 
iisdem in icone Cuvieriana: corona excavata, mai- 
ginem alveolarem lantum 1 — 3 niillimetris su- 
perans, aiigulisque oninibus detritis. Alterum 
cranium auimalis junioris, sed plene explicati 
videtur; lineas tamen pro musculis temporalibus 
eundem situin, late distantem, in utroque habeiit. 
Dentes omniiio cum descriptione et figuris 
CuviERi congruunt, sed insuper a nobis repraesen- 
tantur: lig. 4, superiores; fig. 5, inferiores. In 
utraque maxilla utrinque adsunt 5 molares or- 
dinarii, et prceterea utrinque vestigia alveolorum, 
supra 1, sublus 2 obser vantur. Pusterior boruui 
dentium deciduorura restat in max, superioie 
dextra cranii majoris, et in inferiore sinisLra 
minoris. 
18. Manis Temmincki. (Tab. 4 fig. 2). Uni- 
cum specimen juvenile hujus animalis ad confi- 
iiium terrag Kordofan, prope Bidir el Abiad cap- 
tum, misit nosLer Hedenrorg. Hoc igitur animal 
totam Africam orientalem inbabitare videtur, a 
Sennaar, låtit. 12:o boi*. ad Purtum rSatal, 30* 
merid., unde specimen giganteum, fere 3-pedale, 
a peregrinalore suecano Wahi.bi.rg, accepimus. In- 
certum est, an idem sit animal a quo Ruppet.l 
fragmentum cau(bi3, e loco indetei ininato interioris 
Africae, conmiemorat (Mus. Senk. 3. 179). 
Cum nulla, quantum novimus, svnopsis cri- 
tica hujus generis, p;jst eas qua3 tradiderunt Des- 
iwAREST et FiscHER prodierit, appendicis loco con- 
spectum adjungo earum forma rum quas mihi cognitiK 
sunt, ut melius cum reliquis compaiari possit 
animal nostrum. 
