262 
Alia forma Indica qaani iiostra M. laticaiula j, 
forte indicata est a Forster: cauda angusliore, 
squamis pluribus tecta, prredita (conf. infra 1789). 
NeG ea quae As sam iiihabitat satis cognita est (conf. 
infra 1839). 
Expositio Literaturöe de Gener e Manis» 
Nomenclatnra hujus generis sat intricata est 
eani pr^esertim ab causam, quod plerique sub no- 
mine Manis pentadactjke vel brachjurce j, formas 
maxime dispares confuderint. Quo autem stabilita 
babeamas nomina suumque cuique tribuatur, juvat 
tabulam cbronologlcam literaturee bujus generis 
exponere. Hoc igitur loco descriptores originarios 
litteris Initiat.ibus , reliquos se par a tis scribimus. 
iEiJANUS solus inter veteres boc genus memo- 
rasse videtur. In opere De animalium natura 
Lib. X YI cap. 6 dicit: adesse in India animal 
simile crocodilo, magnitudine canis minoris ("me- 
litensis**), squamis adeo duris obsitum, ut cutis de- 
tracta pro lima adhiberetur, et ut metalla corrodant; 
quod Indi d^cL-^TcLY-Av vocarent. ISibil amplius affert. 
Primus vero qui deinde, quoad novimus, 
Manis speciem discripsit, erat: 
1605, Ci.rsius, in Exot. p. 374 c. fig. bona. 
"Lacertus peregrinus sr/uaniosns ibi allatus, est 
M. /ongicanda (M. 4-dactyla Ll\x.) quam "apud 
Pbarmacopoeum Lejdensem" viderat. Patria ei 
ignota. Pedcs antici tantum basi squamosi; cauda 
corpore duplo longior etc. 
1645, Aldrovandus, Quadrup. digit. p. 667, 
nomine ''Lacerta indica Juanjia^ congener' depin- 
git aliud spccimen, sine capite, ejusdem speciei 
[M. iongicaiid(vy Patriam ignorat. Nomcn ^Eliam 
