265 
euiii de M. longicauda loqui; sed dicit: longi- 
iLido usque ad 8 pedes, e quibus cauda 4; qua 
expressione Buffon postea in errorem de patria 
'^horuin aiiimalium indactus est. 
1734, Seba Thesaurus 1, tab 53 fig. 5; ''y^r//zo- 
dilliLS squamatus major s. Diabolus Tajowanicus 
Siamensium> ex insula Formosa,'^ est pullulus pe- 
dalis lingua crassa exseita. Auribus, squamis to- 
taque statura simillimus est pullulo M. laticaudcE^ 
supra descripto; sed rostrum multo brevius et era s- 
sius, et ungues postici non minores quam antici 
reprsesentantur. Certe igitur alius speciei (an javanos?). 
Ibidem Tab. 54 fig. 1 , eodeni nomine , deline- 
atum in venimus specimen adultum, quod 'ex in- 
sula Cejlon, liquore arrac immersum", acceperat. 
Auribus et rostro acuto sat simile est M. DaU 
mannij sed squamis angustioribus et unguibus pa- 
rum inoequalibus potius refert M, javcudcam. Ta- 
men, ob patriam, incertum babendum est. Figura sat 
adcurate facta videtur. Noraen javanum Pangoe- 
ling, et Brasiliam inter alia loca, quod in habita- 
ret hoc animal, secundum Valentyn (v. supra) 
afFert, dicitque se possidere specimina 6'-pedalia, 
quod vero evidenter ex opere Valentyni mutuatum 
est. Hoc animal cum Myrmecophagis confert. 
1748, Linné, Syst. Nat. Ed. VI p. 8. Nomen 
Manis generi iraponit, quod primus inter mammalia, 
Myrmecophagis affine, enumerat. Nomen specifi- 
cimi: M. pentadactjla , primum exstat in Ed. X 
1758, et duas species; M. b-dactjlain et M, 4- 
dactjlanij in Ed. XII, 1766, secundum Brisson, 
sed mutato nomine posterioris, distinguit. 
1749, Dalman senior, Stockh. Vetenskaps Acad. 
Handl. p. 265 tab. VI. Manis" ^ sinensibus Tschin- 
chian-kjäpp ^ est. sp. nostra n:o 5 , optime descripta 
cum variis de partibus internis et vitas ratione, 
