269 
noii abkidif,; sed caiula, qiiam postea, e memoria 
deliiieatam credeiem, midto aiigustior, squamis 
niidto minoribus, iiamero in serie spinali 23, re- 
praesentata. Hoc igifcur animal adhuc inter dubia 
iiuiiierandum. Nulla desc! iptio adest präster men- 
suras: longit. 2 ped. 10 polL, e quibus caput 4^^ 
polL; circumferentia corporis 20 poli. Gaudae men- 
surye non allatae sunt. 
(1791. Shaw, Nat. Miscellany^ non vidi. Ibi 
2 species describi dicuntur: tab. 11 Fivetoed M., 
tab. 36 Fourtoed M.) Idem a:o 1800, in opere 
General Zoology species 3 Pennanti afFert. 
(1793. Meyer Zool. Ann. I, 301; non vidi. 
Ibi eandeni ac Leslie, 1788, describere dicitur). 
(1804-. Herrmann Obs. Zool. non vidi. M. 5- 
dactyla Linnosi ibi describi fertur). 
1 808. T i e d e m a n n , Zool. duas formas secun- 
dum BuFFON breviter enumerat, nominibus M. lon- 
gicaudatae et brevicaudatae. 
1811. Illiger, Uberblick der Säiigeth. in Act. 
Berol, (irapr. 181 5), sine descriptione 4- species 
enumerat; quarum , p. 90, 3 ex Asia: ''M, lati- 
caudam^ brachjuram et macrouramJ' Hoec ultima est 
M. longicauda, quara adbuc ex Asia credit. Quar- 
tam e Guinea, M. giganteanij p. 84- afFert, quam 
"a M. brachyura" auct., ob patriam et ob longitu- 
dinem "4 pedaiera," distinguit , non ex antopsia, sed 
studio auctorum deceptus. Re igitur vera tantum 
3 formas no v it. 
1817. CuviER, Piegne Animal, 1 p. 224, duas 
tantum formas agnoscit, sed studio peregrinatorum, 
et prtesertini Adansoni ductus, primus docet, pa- 
triam formge longicaitdatce esse Africam occiden- 
talem, brevicaudatcu vero tantummodo Indiam 
orientaleni. /Elianum ^ ut descriptorem formae in- 
dicae, primus citat. Magnopere igitur hoc loco, 
