270 
pro more, cognilioiiem rei promovit, etsi species 
noii satis distinxit. 
1820. DesmapcEst, Mamiiialogie p. 375, tres 
Manis species comiiiemorat, e quibus unam,quani 
novam credit, noiniiie M. javaJiicce^ male descriptam 
propoiiit, de qua videas siipra; sed icoiies luijus, a 
BoNTio et BuFFON datas, sub 'W. macroura" enu- 
merat. Haec vero non est M macroura Erxl. et 
IijjGERi, sed M, laticauda nostra. Nomen M. 4- 
dactylae L. (macrourae et loiigicaudatoe auct.) iii 
novum ''M. africanam" mutat. Egregie igitar con- 
fusionera nominum promovet. Idem eadem ver- 
botim refert in Diet. Se. Na t. vol. 37, art. Pau- 
golin (1825). 
1820. Rafinesque, Ann. Gen. des Se. Phys. de 
Bruxelles, VII, 214, male, ut solet, describit et 
confundit. Genera 2 construit: lio^PangoIijiunij' 
in quo solam "M. 5 dactylara" Linn. enumerat, 
cui insuper: "cinq ongles longs, egaux" dono dat. 
2:o " Phata^iniim'," "pieds a 4 doigts; 5 ongles 
inegaux" e. s. p. Huic adnumerantur: sp. 1 M, 
triciispiSj "squamis tricuspidibus",etsp. 2 M. ceonyx 
''unguibus fissis", agnoscendae. Hoec vero ultiuia 
evidenter erat animal, quod ungues ita perdiderat, 
ut ossa unguicularia fissa, ab inscio et negligente, 
pro ipsis unguibus liaberentur. Alterum boruni ani- 
malium, secundum auctores, Asiam inbabitare, al- 
teruni e Guinea allatum esse docet; sed quasnam 
sit boc vel alterum non patet. 
1821. Raffles, Linn. Tr. XIII p. 249, sine 
omni descriptione dicit, "M. pentadactjdam'' in 
Sumatra inveniri. 
1825. CuvmR, Ossemens fossiles, Ed. 3, Vp. 
98, tantum 2 Manis species, ut in opere: Regne 
Animal, agnoscit, quas nominibus Buffoni: Plia- 
tagm et Pajigolinj, vocat, Sceleta ibi describit 
