76 
overtuiging was gekomen, dat de in 1846 en 1847 door mij opgestel- 
de soorten daartoe terug te brengen waren, aarzelde ik nog, de 
onderwerpelijke als eene eigene soort te beschouwen. Evenwel zijn 
mij eenige standvastige verschillen gebleken, welke mj voorkomen aan 
te duiden dat zij inderdaad eigene soorten vormen. Wanneer men 
voorwerpen van dezelfde grootte van beide soorten met elkander ver- 
gelijkt, vallen die verschillen, onverschillig in welken leeftijdstoestand 
de voorwerpen zich bevinden, duidelijk in het oog, hoezeer zij zich in de 
beschrijving niet zoo scherp laten teruggeven. Bij onderwerpelijke 
soort namelijk is de kop standvastig vrij aanmerkelijk korter en smaller 
terwijl er de oogen kleiner zijn en de bekspleet en de vindoornen een 
grooter gedeelte van de lengte van den kop beslaan. Maar tot deze 
bijzonderheden bepalen zich ook de standvastige verschillen, zijnde 
beide in alle andere opzigten gelijk. 
Kuhl en Van Hasselt hebben deze soort gekend, blijkens eene 
in mijn bezit zijnde door hen nagelatene vrij goede afbeelding. Daar 
deze afbeelding dezelfde lengte heeft als de in de groote Histoire 
naturelle des poissons beschrevene Arius argyropleuron , de eenige 
soort van Arius (mihi) welke tot op mijne onderzoekingen van Java 
vermeld was, rees het vermoeden in mij op, dat welligt Arius argy- 
ropleuron geene andere soort was als de onderwerpelijke. Op de be- 
doelde afbeelding is insgelijks de rugdoorn niet verlengd, zooals van 
Arius argyropleuron is aangegeven , doch dit verlengsel laat zich lig- 
telijk van den doorn los en schijnt dan door inkrimping van het 
vlies dat het met den eersten rugvinstraal verbindt, met dezen straal 
een geheel uit te maken , zoodat het schijnt alsof deze straal zelf 
draadvormig verlengd is. Zoodanige onjuiste voorstelling der zaak 
vind ik op de bedoelde afbeelding terug , waar de eerste rugvinstraal 
de dubbele lengte heeft van den doorn. Daar ik echter op die af- 
beelding niets zie wat zou kunnen duiden op de uitsteeksels van het 
kopschild tusschen crista interparietalis en processus suprascapularis , 
van Arius argyropleuron beschreven, acht ik mij niet geregtigd beide 
soorten met elkander te vereenigen. 
