101 
Cephalocassis noodig maken. 
Arius Spixii CV. is zonder twijfel na verwant aan Cephalocassis 
venosus en Cephalocassis utik. Zij onderscheidt zich volgens de be- 
schrijving en afbeelding door een geringer aantal aarsvinstralen en 
door langere bovenkaaksdraden. 
Arius rugispinis CV. en Arius phrygiatus CV. zijn kenbaar, onder 
anderen, aan kleine oogen (9 — 10 maal in den kop) en groote vetvin 
(bijkans zoo lang of even lang als de aarsvin). 
Arius falcarius Riclids. behoort volgens de afbeelding van het tan- 
denstelsel (Voy. Sulphur Zool. tab. 62 fig. 9.) insgelijks tot Cephalo- 
cassis. De binnenranden der ploegbeensgehemeltegroepen zouden er 
evenwijdig aan elkander zijn. Ik ben echter niet vreemd aan het 
denkbeeld dat deze soort geene andere is als Netuma nasuta. 
Wat Silurus Parkerii Trail betreft, de Geelbrik der Nederlandsche 
^Yestindiërs , de tanden in het gehemelte zouden daar in twee groote 
langwerpige bolle groepen zijn geplaatst, de borstvin 11 en de aarsvin 
18 stralen hebben, de bekspleet vorenstaande zijn en de bovenkaaks- 
draden tot aan den top der borstvinnen reiken. Het is wel mogelijk 
dat deze soort behoort tot het geslacht Arius, volgens mijne de- 
finitie. 
Eindelijk beliooren nog tot dit geslacht de soorten , in de groote 
Histoire naturelle des Poissons beschreven onder de namen Bagrus 
arioides CV., Bagrus gagorides CV. en Bagrus trachipomus CV. 
Bij Bagrus arioides CV. vormen volgens den heer Valenciennes de 
ploegbeensgehemeltetanclen twee breede driehoeken welke elkander 
op de middellijn met een hunner hoeken raken, wat bij geen mijner 
soorten plaats heeft. 
Bagrus gagoroides CV. zou op het voorste gedeelte der zijlijn een 
aantal kleine hoekige knobbeltjes hebben, de achterhelft der vin- 
doornen niet gegroefd en den rugdoornen zonder tanden. Bagrus trachi- 
pomus CV. is volgens de meening van den heer Valenciennes zel- 
ve misschien slechts eene sekse-verscheidenheid van zijne Bagrus 
g/igorides. 
Mijne soorten laten zich naar volgend schema bepalen. 
