112 
■genomen zijn. Wat mijne wijze van afmeten betreft, neem ik van het 
oog steeds den grootsten diameter . en begrijp daarin het oogvlies, 
terwijl ik dan die lengte steeds meet in de volstrekte lengte van den 
kop zonder de krommingen, van de snuitspits tot het einde des 
operkels. Het komt mij voor dat door den heer Valenciennes , even- 
zeer als vroeger door mij zeiven, bij de soorten van Ariodonten dik- 
werf te veel gewigt gehecht is aan kenteekenen van ondergeschikte 
waarde, zooals kleine soms toevallige verschillen in de lengte der 
voeldraden, grooterc of kleinere en talrijkere of minder talrijke kop- 
schildkorrels enz. en ik geloof, op grond daarvan, dat ook zijne Arius 
aequibarbis van Eangoon en Bengalen en zijne Arius granosias van 
Pondicherv niet wezenlijk van Arius caelatus verschillen. 
Cephalocassis caelatus is voornamelijk herkenbaar aan den eigen- 
aardigen boaw harer vindoornen, welke zeer dik zijn en vooral aan 
de grondhelft talrijke digt bijeen liggende celachtige verdiepingen 
bezitten, die een eigenaardig voorkomen aan ze geven. Een ander 
herkenningsmiddel is gelegen in de gedaante der groepen ploegbeens- 
tanden, welke driehoekig-hartvormig zijn, met de spits naar voren 
gekeerd en konvergerende en welker juist naar achteren gekeerde 
basis uitgerand is. Zooals boven reeds gezegd is verschilt zij boven- 
dien van Cephalocassis macronotacanthus door breederen kop en bree- 
dere tusschenwandbeenskam. 
Cephalocassis caelatus is eene der te Batavia het meest voorkomende 
Siluroïden en wordt soms in groote hoeveelheden ter markt gebragt. 
Zij schijnt niet veel grooter te worden dan het grootste mijner voor- 
werpen, althans heb ik nooit voorwerpen gezien van meer dan IV2 
voet lengte. Zij leeft veelal gemeenschappelijk met Arius arius CV. 
en Arius pidada Blkr in de riviermondigen en de sterk met rivier- 
water bedeelde kustwateren. Lanos de moerassio'e stranden van de baai 
van Batavia wordt zij dikwerf met sleepnetten bij praauwen vol ge- 
vangen. Haar vleesch is echter weinig gezocht en wordt in den regel 
slechts door de minder gegoede inlanders en Chinezen gegeten, die 
voor eeni<2;e weinio; duiten in deze soort een ruim maal kunnen vinden. 
De eijeren ontwikkelen zich, even als bij Arius, in den buik der 
