144 
is dan het oog en op lange na niet tot aan de tusscliendoornsbeen- 
deren reikt. 
Ik heb deze soort nog niet van Java ontvangen, evenmin als de 
eigenlijke Bagrus poecilopterns K. v. H. van eenig ander der Soen- 
da-eilanden buiten Java. Beide soorten schijnen ongeveer dezelfde 
lengte te bereiken. 
Bagrus Blkr. — Pennevisch. 
Pinnae dorsales daae, anterior radiosa, posterior adiposa. Dentes 
maxillis et voraero-palatini pluriseriati parvi acuti , vomero-palatini 
in vittam semilunarem continuam, inframaxillares in vittain simplicem 
dispositi. Cirri carnosi 8. Oculi liberi. Membrana branchiostega 
radiis 8 ad 13. Nares anteriores tubulatae, posteriores non tubula- 
tae. Membrana interbranchialis profunde incisa. Pori inframaxillares 
conspicui nuUi. Pinna caudalis biloba. 
Aanm. Zooals het geslacht Bagrus hier is omschreven bevat het 
nog talrijke soorten, welke alle tot het oostelijk halfrond behooren. 
Dit geslacht laat zich in natuurlijke groepen splitsen, elke ver- 
tegenwoordigd door verscheidene soorten , welke in habitus en bouw 
groote overeenkomst hebben, doch van de soorten der overige groe- 
pen niet verschillen door kenmerken, gewigtig genoeg om ze onder 
een eigen geslacht te brengen. 
Een dier groepen is kenbaar aan den zeer platgedrukten kop , wel- 
ke, over de operkels gemeten, breeder is dan of even breed als de 
hoogte des ligchaams, en aan den evenzeer platten en breeden snuit. 
De oogen zijn gedeeltelijk naar boven gekeerd, terwijl er de vetvin 
goed ontwikkeld is en langer of althans niet of naauwelijks korter 
dan de aarsvin. Tot deze groep behooren 5 soorten van mijn kabinet, 
t. w. Bagrus ncmurus CV., Bagrus Hoevenii Blkr, Bagrus planiceps 
CV. en Bagrus Wyckii Blkr van den Indischen archipel, en Bagrus 
aor CV. van Bengalen. Voorts breng ik daartoe Bagrus aorinus Va- 
