173 
naam welke ook in het Palembangsclie aan een der soorten van Pan- 
gasins gegeven wordt. Hij schijnt niet grooter te Avorden dan mijn 
grootste voorwerp, zijnde dat het grootste der tijdens bedoelde visch- 
vangst met akar toeba opgeworpene. De smaak is als die van 
djambal. 
Helicophagus Blkr, Acta Soc. Scient. Ind. Neerl. III Zesde Bijdr. 
Vischfami. Sumatra p. 49. Slakkeneter. 
Pinnae dorsales diiae, anterior radiosa, posterior adiposa. Pinna 
analis elongata. Pinna adiposa minima. Dentes maxillis pluriseriati 
setacei aequales. Dentes vomerini in thurmas 2 distantes collocati. Den- 
tes palatini nulli. Oculi superi liberi. Cirri 4 , supramaxillares et in- 
framaxillares. Membrana branchiostega radiis 9. Membrana inter- 
branchialis parum emarginata. Pinna ventralis radiis 1/4 vel 1/5. 
Spinae dorsalis et pectorales dentatae. Vesica natatoria cellulosa. 
Aanm. Dit geslacht staat in verwantschap tusschen Laïs en Pan- 
gasius en heeft in habitus des ligchaams en bouw van het kopschild 
veel van het geslacht Pangasius, tot zelfs in den bouw der zij- 
lijn toe, welke op de basis der staartvin bij beide geslachten twee- 
deelig is en zich met eene wijde bogt naar boven en naar beneden om- 
buigt. Pangasius verschilt echter, behalve door de aanwezigheid 
van groepen gehemeltetanden naast de groep of groepen ploegbeens- 
tanden, door breeden vleezigen bollen snuit en achterstaande oogen, 
welke het eene eigene uitdrukking geven , die Pangasius dadelijk zoo- 
wel van Helicophagus als van alle andere geslachten der Siluroïden 
doet herkennen. 
Wat het tandenstelsel aangaat is Helicophagus het naaste verwant 
aan het geslacht Laïs , bij hetwelk de ploegbeenstanden evenzoo in 
twee van elkander verwijderde groepjes voor in het gehemelte zijn 
geplaatst en de groepen gehemeltetanden ontbreken. Laïs heeft evenwel 
een' anderen habitus , achterstaande oogen en zes voeldraden en kan 
alzoo niet met Helicophagus Avordon verward. 
Ik ontdekte het geslacht tielicophagus in Oktober 1856 en stelde 
