249 
Siihfamilia V. Silürichthyoidei. 
Pinna dorsalis unica radiosa vel nulla. Corpus nudum. 
Aanm. De Silurichthyoïden vormen eene groote onderfamilie der 
Siluroïden , niet minder rijk aan belangrijke vormen en verschillen in 
bewerktuiging dan de groote onderfamilie der Bagriclitliyoïden , alhoe- 
wel zij in rijkdom aan soorten voor de Bagrichthyoïden ver onderdoet. 
Zij omvat alle die geslachten, bij welke de rug slechts van eene 
enkele, straalachtige , vin voorzien of zelfs geheel vinloos is en het 
operkel bcAvegelijk. De vetvin ontbreekt standvastig. 
De oude en de nieuwe wereld voeden vrij talrijke soorten van Si- 
luriclithyoïden, doch de soorten der oude wereld behooren tot geheel 
andere geslachten dan die der nieuwe. 
Amerika voedt de geslachten Cetopsis , Trachelyopterus , Brontes , 
Astroblepus, Schilbeodes (gegrond op Silurus gyrinus Mitch.), Nemato- 
genys, Trichomycterus , Eremophilus, Pareiodon en Vandellia. 
De oude wereld daarentegen bezit de geslachten Schilbe , Schilbe- 
ichthys, Wallago, Belodontichthys , Silurus , Silurichthys , Silurodes, 
Pseudosilurus, Siluranodon, Kryptopterus , Kryptopterichthys , Micro- 
nema, Phalacronotus en Hemisilurus, geslachten, hieronder nader ver- 
klaard en grootendeels naar aanleiding van in de jongste jaren ontdekte 
soorten opgesteld. 
Het is raoeijelijk de Silurichthyoïden in natuurlijke groepen te 
splitsen, of, beter gezegd, het is moeijelijk die natuurlijke groepen 
scherp te kenmerken. Er is geene familie der visschen, bij welke 
gewigtige kenmerken elkander zoo overkruisen, als bij de Siluroïden 
en is dit in eene hooge mate het geval bij de onderfamilie der Ba- 
grichthyoïden , de onderwerpelijke onderfamilie vertoont daarvan niet 
minder sprekende voorbeelden. 
Wil men eenig kenmerk bezigen tot de verdeeling in natuurlijke 
groepen, dan ontwaart men weldra, dat het geenzins de volstrekte waarde 
heeft, die men er aanvankelijk aan zou willen toekennen en men 
ziet zich dan gedrongen naar een ander karakter te zoeken, het 
32 
