250 
welk echter spoedig blijkt die volstrekte waarde evenmin te bezitten. 
Dit is echter meer van toepassing op de araerikaansche geslachten dan 
op die der oude wereld. Deze laatste behooren tot eene groote na- 
tuurlijke groep, welke men kan bestempelen met den naam van Schil- 
beïnen naar het meest ontwikkelde hunner , doch ook hier noo- is eene 
scherpe begrenzing moeijelijk en slechts te vinden in karakters, welke 
in den regel van geene hooge waarde zijn, zooals de lengte der aars- 
vin gepaard aan eene wijde kieuwspleet, de afwezigheid der okselslym- 
openingen en eene steeds met de huid bedekte kruin. 
De amerikaansche geslachten verschillen veel meer van elkander en 
behooren minstens tot drie natuurlijke groepen. Ik stel voor die te 
noemen Cetopsini , Trachelyopterini en Trichomjcterini. 
De Cetopsini zijn gekenmerkt door voor op den rug geplaatste rug- 
vin, tanden in beide kaken en in het ploegbeen, kleine enge kieuw- 
spleet en okselslijmopening. 
De Trachelyopterini zijn herkenbaar aan hun sterk ontwikkeld kop- 
schild , lange aarsvin , voor de buikvinnen ingeplante rugvin en afwe- 
zigheid van ploegbeenstanden. 
Bij de Trichomjcterini is de aarsvin zeer kort, de kop met de huid 
bedekt, en ontbreekt de zwemblaas. 
Van de Cetopsini kent men tot nog toe slechts het geslacht Cetopsis 
met twee soorten ; van de Trachelyopterini slechts het geslacht Trachely- 
opterus, met eene enkele soort. Tot de Trichomycterini breng ik alle 
overige van Amerika bekende geslachten en soorten van Silurichthyoïden. 
De Silurichthyoïden der oude wereld zijn talrijker aan soorten dan 
die der nieuwe, althans voor zoover de wetenschap daarvan kennis 
draagt. Zoo als gezegd is vormen zij mijne groote groep der Schilbeini 
en omvatten de geslachten Silurus en Schilbe van de groote Histoire 
naturelle des Poissons. 
De Schilbeïnen zyn veel talrijker aan soorten dan nog slechts wei- 
nige jaren geleden bekend was. Toen thans 18 jaren geleden het 
14^ deel der groote Histoire naturelle des Poissons het licht zag, 
werden daarin 19 soorten van Schilbeïnen beschreven, welke alle ge- 
bragt werden tot slechts twee geslachten, Silurus en Schilbe. 
