34 
in se rccipiant, an secrctum tantum in ventriculi cavum 
evacuent ct grana aliaque ingcsta, quae in ipsis reperta 
sint, post mortem deinurn invaserint. Nostro in casu oin- 
nium cavitates foeno et avena tam dense refertas invenimus, 
ut difficile esset explicare, quomodo post mortem, reliquo 
rumine vix dimidia parte repleto, tanta copia in eas posset 
intrare. Contenta etiam manifeste magis emollita atque dis- 
soluta fuere, quam reliqua pabuli massa. Qua de causa 
prior sententia mihi saltem verisimilior est. 
De prioribus duobus ventriculis dum oranes consentiunt, 
(praeter Daubentonium , qui olim reticulum Cameli pro ap- 
pendicc solo ruminis habuit), de omasi et abomasi finibus 
statuendis duae contrariae sibi repugnant sententiae. Ambo 
enim in utrem longum et curvatum coniuncti externe nulla 
strictura separantur. Et initium, et finis huius utris exsao- 
cati sunt, sed prior dilatatio meo in exemplare maior, ex- 
trema minor est, quam in ventriculo pulli ab Otto depicto. 
In concavo latere stria musculosa porrigitur, continuatio illo- 
mm musculorum, qui ex oesophago descendentes semicana- 
lem formant. Qua de stria in flexuris potissimum fasciculi 
fibrarum transversalium radiatim exeunt. Interne a principio 
in concavo latere pliculae transversales , foveolis mucosis 
obsitae in conspectum veniunt , quae in externa huius par- 
tis curvatura irreg'ularem induunt formam. Tum stria sequi- 
tur omnino laevis, latitudine fere pollicis dimidii, post quam 
demum plicae longitudinales incipiunt, iis in abomaso aliorum 
ruminantium similes, sed parum eminentes; quae in extrema 
denique portione huius ventriculi latiores et paululum flexuo- 
sae fiunt saepiusque pliculis lateralibus inter se connectun- 
tur; ubi etiam maioribus praediti sunt follicuiis? quorum 
ostia sub forma punctorum apparent. Haec descriptio ab ea 
Ottonis quodammodo differt, nec minus sententia mea. Otto 
enim, ut iam prius Meckel 49 ), curvaturam istam priorem 
pro initio tantum omasi habent et totam quoque partem usque 
ad ultimam diJatationem huic attribuunt. Sed si Otto in 
hac ultima parte plicas irregulares, parietes crassiores et 
tunicam internam molliorem, profundius rubentcm esse du;it. 
49) IV. pag. 557, 
