33 
Ventriculus, id nimirum organon, quod pcr singularem 
suam fabricam zoologorum oculos prae ceteris in se vdtnt 
iam a tribus auctoribus, a Cuvier 47 ), Christen et Otro * 8 J 
fusius descriptus, ab hoc etiam eleganter depictus est. De- 
scriptionibus ulteriorum, quae apud Wagnerum compositae 
reperiuntur, pauca quaedam adficiam. Primum musculos, qui 
loca cellulosa ruminis circumdant, accuratius designabo. ^tatim 
sub ostio oesophagi, sed cum eius fibris non cohacrentcs, 
duo funiculi musculosi oriuntur, recto fere angulo inter se 
coniuncti, quorum uterque ad alteram cellularura catervam 
proficiscitur. Sinlster, qui ad minorem tendit, prope superio- 
rem eius finem dividitur in duo brachia, quibus locura istum 
superne amplectitur j brachia vero inaequali sunt longitudine: 
sinistrum longe brevius mox decrescit, dextrum autem, post- 
quam ad fmem usque inferiorem partis cellulosae deourrif, 
fibras suas radiatim dimittit. Dexter funiculus, non longior 
modo, sed etiam multo fortior, et in cavitatem ventriculi 
magis, quam externe prominens, secundum marginem sinis- 
trum maioris cellularum catervae ab initio directe deorsum 
pertinet, deinde paululum sinistrorsum vertitur et sub infima 
ruminis parte ad posteriorem eius parietem transgressus ibi 
paulatim disparet. — Cellularum numerum auum inveni, 
atque Christen et Otto: minus enim agmen e sexaginta octo 
cellulis in quindecim ordines dispositis constabat, maius in 
quatuordecim seriebus ducentas et septemdecim continebat, 
quibus praeterea aliquot irregulariter sita sunt addenda. 
Ceterum hunc numerum facile variare posse credo, cum 
cellulas mox simplices, mox divisas apparere oporteat, sieut 
plicae membranaceae, quae parietes earum constituant, forte 
humiliores sint, aut paulo altius assurgant. Has celluias 
non sola esse aquae -ingestae receptacula, sed magnum ap- 
paratum secretorium componere, iam inter omnes constat 
Sed id adhuc incertum est, num pabulum macerationis rausa 
47) Vorlesungen ubers. v. Meckel 1810. III* pag. 404» 
48) Erlauterungstafeln zur vergfeichenden Anatomie \on 
* Carus und Otto. Heft IV. pag. 2-2. Tab. IX. 
3 
